คงเพราะสายตาเต็มไปด้วยความเกลียดชังของเซี่ยหมิงอวิ๋นมันชัดเกินไป แค่ปลายตาของเจียงสวี่สวี่กวาดผ่าน นิ้วก็งอเล็กน้อย
ฟ้าผ่าปีศาจลูกที่ผ่าใส่คนเสร็จแล้วเตรียมจะสลายหายไป กลับแยกสายฟ้าเส้นเล็กออกมาริ้วรอบไปบนพื้นต่อ แถมช่างบังเอิญซะจริง ๆ วิ่งสายตรงไปทางเซี่ยหมิงอวิ๋น
เซี่ยหมิงอวิ๋นยังไม่ทันตั้งตัว ก็โดนสายฟ้าริ้วนั้นชาร์ดไฟเข้าอย่างจัง ตัวสั่นกระตุกทั้งร่างราวกับถูกไฟดูด แล้วหน้าหมอบราบลงไปกับพื้น
เมื่อสบตากับสายตาแค้นเคืองของเซี่ยหมิงอวิ๋น เจียงสวี่สวี่กลับหน้านิ่งเฉย บ่นพึมพำว่า
"สายฟ้าปีศาจอันนี้คุมยากนะเนี่ย ฉันต้องฝึกเพิ่มอีกหน่อย"
เซี่ยหมิงอวิ๋น: ...
แกตั้งใจแน่ ๆ!
แต่ต่อให้อยากจะพูดอะไรออกมาอีก ตอนนี้เธอก็พูดไม่ออกแล้ว
ทางฝั่งเจียงสวี่สวี่ใช้เวลาอีกไม่นานร่วมมือกับระบบกำจัดอีกคนได้ พอหันไปดูทางเวินเหรินชีชี สภาพการต่อสู้ทางนั้นดูจะดุเดือดกว่าฝั่งเธอหลายเท่า
ตัวเวินเหรินชีชีบาดเจ็บไปหลายจุด ถึงขั้นมุมปากเริ่มมีเลือดซิบ
แต่จั่วอู่เองก็ไม่ได้ได้เปรียบมากมาย เสื้อผ้าของเวินเหรินชีชีแค่ขาดรุ่งริ่ง ส่วนเสื้อคลุมบนตัวจั่วอู่กลับโดนยันต์พายุเฮอร์ริเคนของเวินเหรินชีชีฉีกขาดจนแสก ๆ
ก็เพราะเรื่องนี้แหละ ทำให้เจียงสวี่สวี่กับพวกเห็นร่างจริงของจั่วอู่ได้ชัดเจน
เหลือบมองเห็นใต้เสื้อคลุมนั้น กายเธอมีรูทะลุโหว่ ๆ หลายแห่ง
นั่นคือตำแหน่งที่เจียงสวี่สวี่เคยใช้ฟ้าผ่าใส่ตอนที่ปลุกพลังปีศาจขึ้นมา ตอนนี้ด้านในรูลึกมืดสนิท เหมือนกับว่าถูกอุดเติมด้วยหมอกสีดำล้วน ๆ
แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่เห็นภาพแบบนี้ แต่เวินเหรินชีชีก็ยังกลั้นไม่ได้ต้องด่าออกมา "ปิศาจ!"