นอกสนามแข่ง ผู้ชมทั้งหมดต้องตัวงงไปกับภาพตรงหน้า
เดิมทีทุกคนตั้งใจรอดูว่าฝั่งนักเรียนเมืองไห่จะทะเลาะกับทีมนักเรียนปีศาจกันยังไง
ผลคือ……
“เหมือนตีกัน แต่ก็เหมือนไม่ได้ตี”
นักเรียนเมืองหลวงคนหนึ่งบ่นพึมพำเสียงเบา
ก็เพราะเจียงสวี่สวี่ใช้ยันต์ออกมาแล้ว
แต่อีกฝ่ายแทบไม่ได้ทำอะไรเลย ก็ถูกยันต์กลิ่นอาการปีศาจอะไรนั่นพัดกระเด็นไปทีละคน
การ “ประลอง” ครั้งนี้จบลงเร็วจนคนดูทำอะไรไม่ทันเลยจริง ๆ
เมื่อเทียบกับเสียงซุบซิบของเหล่านักเรียน แถวที่นั่งอาจารย์ผู้ดูแลกลับสนใจยันต์ของเจียงสวี่สวี่มากกว่า
แม้ฟังดูจะเป็นยันต์แผ่นที่ทำอะไรมั่ว ๆ ก็ตาม แต่การเอากลิ่นอาการปีศาจหลอมรวมเข้าไปในอักขระอาคมแบบนี้ เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเห็นเลย
อาจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านอาคมบางคนถึงกับถูกเปิดกระบวนความคิด แทบอยากจะไปจับปีศาจสักตัวมาทดลองดูกลิ่นอาการแบบนี้ทันที
ผู้ที่สนใจเรื่องนี้เช่นกันคือเหวินจิ่วที่กำลังดูถ่ายทอดสดผ่านแอปจัดส่งด่วนวิญญาณอยู่ในตอนนั้น
“ก็น่าสนใจดีนะ”
แค่น่าเสียดาย
เขาจงใจลงมือทำอะไรบางอย่างกับขวดปีศาจ ก็เพื่อจะได้เห็น “ความสามารถ” จริง ๆ ของเธอ
แต่ผลคือปีศาจร้ายที่ว่านั้นไม่เป็นเรื่องเลยสักนิด
แม้แต่เสวียนเซียวยังไม่ได้เผชิญหน้ากันตรง ๆ เลย
“ทส์” เสียงลิ้นเร้าเพดานเบา ๆ เหวินจิ่วยกมือปิดหน้าจอถ่ายทอดสดตรงหน้าไปอย่างจืดชืด
อีกด้านหนึ่ง ทั้งสองทีมที่ลงแข่งรอบแรกวิ่งลงจากอาคารไปอย่างงง ๆ ทำให้ทุกคนมึนตึ๊บ
“สองทีมหนีหมดเลย ฝั่งเมืองไห่ได้ขวดปีศาจไปสองใบ นี่จะคิดยังไง?”
แม้รอบแรกที่ผ่านไม่ได้จะทำให้เสียสิทธิ์เข้าร่วมรอบต่อ ๆ ไปไม่ได้โดยตรง แต่ก็จะส่งผลต่อการแข่งขันรอบที่สอง
ขณะที่เหล่าอาจารย์กำลังหนักใจ ก็เห็นมีคนชี้ไปยังภาพที่ยังเปิดออกทางฝั่งเมืองไห่
“เฮ้! เฮ้!”
ทุกคนหันไปมองอย่างตั้งใจอีกครั้ง