แม้แต่งานปาร์ตี้แต่งหน้าครั้งก่อน โจวย่าย่าก็ไม่เคยลงมือถอดหน้ากากบนใบหน้าตัวเองออกเองสักครั้ง
ฉะนั้นนี่คือครั้งแรกที่เจียงสวี่สวี่ได้เห็นใบหน้าจริง ๆ ของเธอ
ต่างจากที่เธอจินตนาการไว้ โจวย่าย่าไม่ได้ซึมซับใบหน้าของลู่เสวี่ยซีมาทั้งหมด เพียงแค่ซึมซับผิวที่แก้มของเธอเท่านั้น
แต่เพราะตอนนี้ชัดเจนว่าเพิ่งเริ่มต้นกระบวนการผสาน จึงมองไปแล้วไม่ค่อยเห็นความต่างมากนัก
บนใบหน้าของโจวย่าย่าตรงหน้า ยังคงเห็นรอยแผลเป็นที่นูนขึ้นมาทั่วไป
มันประปรายกระจายอยู่เกือบทั้งใบหน้าของเธอ
เป็นระดับที่ดูแล้วฝันร้ายได้จริง ๆ
แต่ดวงตาของเจียงสวี่สวี่กลับแทบไม่มีความประหลาดใจเลย
ถ้าจะพูดให้ถูก สิ่งที่ทำให้เธอใส่ใจมากกว่ารอยแผลเป็นเป็นร่องลึกบนใบหน้าของโจวย่าย่า คือรอยแผลเป็นนูนวงรอบริมฝีปากของเธอต่างหาก
ริมฝีปากของโจวย่าย่าค่อนข้างเล็ก เห็นชัดว่าเป็นริมฝีปากเดิมของตัวเอง แต่ที่ขอบริมฝีปากนั้นกลับมีรอยแผลเป็นนูน ๆ เรียงกันเป็นวง ราวกับว่า……
ความคิดหนึ่งลอยขึ้นในใจของเจียงสวี่สวี่ แต่เธอก็ยังกลั้นไม่ได้ที่จะเอ่ยถามออกมา
“รอยวงรอบปากของนายเนี่ย มันเกิดจากอะไร?”
โจวย่าย่าถอดหน้ากากออกตั้งแต่แรกก็เพื่ออยากเห็นว่าเจียงสวี่สวี่จะมีปฏิกิริยาพิเศษอะไรบ้าง แต่เธอไม่คิดว่าเจียงสวี่สวี่จะไม่ถูกรอยแผลเป็นบนใบหน้าตัวเองทำให้ตกใจ กลับถามถึงรอยแผลที่ริมฝีปากเป็นอย่างแรก
ดวงตาของเธอสั่นไหวเพียงชั่ววูบ แล้วก็กลืนอารมณ์นั้นลงไปอย่างรวดเร็ว