ไม่นานหลังอาหารกลางวัน สวี่ชวงหรงที่กำลังเก็บห้องอยู่ก็ได้ยินเสียงเคาะประตูห้อง
เปิดออกดู ก็เห็นหุ่นยนต์น้องหนิวยืนอยู่หน้าประตู ยอดหัวยังวางบัตรภารกิจอยู่อีกแผ่น
[ภารกิจพิเศษ: ส่งข้อความถึงใครสักคน หากอีกฝ่ายเผลอจิตใจหวั่นไหวจนอัตราการเต้นของหัวใจแตะ 99 ขึ้นไปเมื่อเห็นข้อความนี้ ถือว่าผ่านภารกิจ และจะได้รับกุญแจแห่งความรักเพิ่มหนึ่งดอก]
สวี่ชวงหรงก้มมองหน้าสมุดรายชื่อนาน ก่อนสายตาจะหยุดอยู่ที่สองตัวอักษรว่า [เซี่ยหมี]
ไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงกดส่งข้อความออกไป
……
[เบอร์ไม่รู้จัก]: อยากกลับบ้านไหม
เซี่ยหมีลุกนั่งขึ้นจากเชือกโยคะ จ้องมองข้อความบนหน้าจอโทรศัพท์อย่างไร้ความรู้สึก เหมือนกำลังจมดิ่งสู่การไตร่ตรอง
กล้องในห้องเลื่อนไปที่นาฬิกาวัดชีพจรบนข้อมือของเธอซึ่งหน้าจอยังสว่างอยู่
ค่าอัตราการเต้นของหัวใจเริ่มจาก 65 แล้วไต่ขึ้นเรื่อย ๆ แต่พอไปถึง 80 ก็หยุดลง แล้วค่อย ๆ ไหลกลับไปยังช่วงเดิม
คิดเรียบร้อยแล้ว เซี่ยหมีจึงตอบกลับไปหนึ่งบรรทัด
[เบอร์นี้]: ไม่ซื้อคอนโด
……
ได้ข่าวจากหุ่นยนต์ว่าภารกิจล้มเหลว สวี่ชวงหรงก็ไม่ได้ผิดหวังอะไรมากมาย
เพราะตั้งแต่แรกเธอก็ไม่ได้ตั้งใจทำภารกิจให้ผ่าน หากแค่ยืมโอกาสนี้สอดส่องบางสิ่งเท่านั้น
เรื่องเซี่ยหมีคนนี้ เธอไม่รู้จักเลย
เมื่อมาจากต่างโลก แล้วจะคิดถึงโลกเดิมหรืออยากกลับไปหรือไม่ เรื่องนี้เธอเห็นว่าจำเป็นต้องหาคำตอบให้ชัด