พอมาถึงบ้านตระกูลซู ลู่เฟยก็สุภาพขึ้นมาทันที เขารับชามมาด้วยสองมือ “ขอบคุณครับแม่ยาย”
“เด็กคนนี้นี่ เกรงใจกันทำไม รีบดื่มเถอะ”
หลี่ซิ่วเอ๋อพูดจบก็ออกไปยังห้องด้านนอก เตรียมต้มขิงให้ลูกสาวอีกสองคนด้วย บ้านนี้มีน้ำร้อนเหลือเฟือ ลูกชายทั้งสามคนขยันกันทุกคน ทุกวันจะไปตักน้ำจากบ่อน้ำตรงหมู่บ้านกลับมา
เตียงเตาดินแบบภาคตะวันออกเฉียงเหนือนั้นร้อนระอุ นั่งอยู่บนนั้นแล้วก้นแทบไหม้ ลู่เฟยถอดเสื้อคลุมออก ในห้องร้อนจริง ๆ
ซูโหย่วเหวยพาลูกชายลูกสาวหอบกระสอบเข้าไปในบ้าน พลางพูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน
ลูกชายคนโตของตระกูลซูวางของลงบนพื้น แล้วเดินมาหาลู่เฟย ก่อนชกเข้าที่อกหนึ่งหมัด แรงไม่หนักไม่เบา กำลังพอดี
“น้องเขย หุ่นนายแบบนี้ไม่ไหวเลยนะ ดูสูงใหญ่แท้ ๆ แต่กลับอ่อนแอชะมัด อ่อนแอเกินไปแล้ว”
“ฉันบอกไว้ก่อนนะ ใกล้จะปีใหม่แล้ว ถ้าวันนี้นายไม่พาน้องสาวสองคนของฉันกลับมา อีกไม่กี่วันฉันคงไปบ้านนายแล้วอัดสักยก”
ลูกชายคนโตของตระกูลซู ซูจื่อเหิง สูง 178 เซนติเมตร ตั้งแต่เด็กกินเนื้อเยอะ จึงตัวสูงและกำยำมาก หมัดใหญ่ราวกับกระสอบทรายของเขาชกลู่เฟยเข้าไปหนึ่งที จนตอนนี้ลู่เฟยยังลูบอกตัวเองอยู่เลย
ซูหว่านฉิงไม่พอใจขึ้นมาทันที เธอเดินเข้าไปผลักซูจื่อเหิงออกไปด้านข้าง แล้วกางแขนยืนบังลู่เฟยไว้ราวกับแม่ไก่ปกป้องลูกเจี๊ยบ