ปืนกล่อง 1 กระบอก ปืนไรเฟิล 1 กระบอก กระสุน 35 นัด มีดบิน 12 เล่ม คูปองธัญพืช 18 ชั่ง คูปองเนื้อ 2 ชั่ง คูปองบุหรี่ 5 ใบ เงินหยวน 32 หยวน 8 เจี่ยว 4 เฟิน
มีดสั้น 2 เล่ม ดาบเอว 1 เล่ม เข็มขัดหนัง 2 เส้น รองเท้าผ้าบุนวม 3 คู่ เสื้อกับกางเกงบุผ้าฝ้าย 3 ชุด หมวกหนังแกะ 3 ใบ ผ้าพันคอไหมพรม 3 ผืน เสื้อชั้นในกับกางเกงชั้นใน 3 ชุด
ลู่เฟยส่งคูปองธัญพืชทั้งหมดให้ซูจิ้งอี๋
ส่วนเงิน เขายื่นให้ซูหว่านฉิงอย่างไม่ใส่ใจ
ซูหว่านฉิงรับเงินมา สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ “พี่เขย เงินนี่ให้ฉันจริง ๆ เหรอ?”
“อืม ให้เธอนั่นแหละ เก็บไว้สิ”
ลู่เฟยยิ้มพลางพยักหน้า ยืนยันว่าเงินนี้ให้เธอจริง ๆ
“พี่ พี่เขยให้เงินฉันตั้งเยอะเลยเหรอ? มากเกินไปแล้วมั้ง ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม? นี่มันตั้ง 32 หยวนเลยนะ! พี่ช่วยหยิกฉันที ดูซิว่าฉันฝันอยู่หรือเปล่า”
ซูหว่านฉิงนับเงินไปพลาง ไม่แม้แต่จะเงยหน้า ตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยเห็นเงินมากขนาดนี้ ถ้าไม่ได้นับดูให้แน่ใจ ก็ยังรู้สึกเหมือนไม่ใช่เรื่องจริง
“จะหยิกอะไรล่ะ ยัยงก เงินอยู่ในมือแล้ว ยังจะถามอีกว่าฝันอยู่หรือเปล่า”
ซูจิ้งอี๋หัวเราะพลางเก็บคูปองธัญพืชทั้งหมดใส่กระเป๋า จากนั้นก็ลูบหัวน้องสาว ยัยงกนี่ตั้งใจนับเงินจริง ๆ
“เงิน 32 หยวนมากขนาดนั้นเลยเหรอ ถึงกับดีใจขนาดนี้เชียว?”
ลู่เฟยหยอกน้องเมียที่กำลังนับเงินด้วยรอยยิ้มกว้าง
“32 หยวนนะ ตั้ง 32 หยวนเลยนะ! ลองถามใครในหมู่บ้านเสี่ยวเหอดูก็ได้ สองปีพวกเขายังเก็บเงินได้ไม่เท่านี้เลย”