ทุกครั้งที่ลู่เฟยลงมือตีภรรยา พวกน้องชายและน้องสาวจะร้องไห้พลางห้ามปราม แต่ก่อนลู่เฟยไม่เคยเก็บเรื่องพวกนี้มาใส่ใจ เอาแต่คิดจะไปเล่นไพ่นกกระจอก
เมื่อได้กลับมาใช้ชีวิตอีกครั้ง เขาผ่านชีวิตมาถึงสองชาติ ย่อมเข้าใจอะไรมากกว่าแต่ก่อน
ก่อนหน้านี้ลู่เฟยไม่เคยให้เกียรติภรรยาเลย ทำตัวแทบไม่ต่างจากเดรัจฉาน เขาเองก็เสียใจไปตลอดชีวิต แต่เสียใจไปก็ไร้ประโยชน์
เมื่อได้กลับมาใช้ชีวิตอีกครั้ง เขาต้องทะนุถนอมภรรยา ทำให้ครอบครัวมีความสุข และเปลี่ยนชะตาชีวิตของทุกคนให้ได้
ลู่เฟยก้มหน้ากินข้าวเงียบ ๆ ครุ่นคิดเรื่องในใจ ภรรยาดีขนาดนี้ ต่อให้ถือโคมออกไปตามหา ก็ใช่ว่าจะหาแต่งงานด้วยได้ง่าย ๆ
“พี่สะใภ้ใหญ่ น้ำแกงแป้งปั้นที่พี่ทำอร่อยมากเลยครับ”
ลู่หย่วนซดไปเกือบครึ่งชาม พอมีจังหวะจึงเอ่ยชมขึ้นมา
“พี่รอง นี่มันน้ำแกงแป้งสาลีขาวนะครับ แน่นอนว่าอร่อยอยู่แล้ว พี่ก็ไม่เคยกินมาก่อน ยังจะมาวิจารณ์อีก ที่จริงพี่แค่อยากชมพี่สะใภ้ใหญ่ใช่ไหมล่ะ”
ลู่เทาได้ยินพี่รองชมพี่สะใภ้ ก็รีบพูดแซวขึ้นมาทันที
“พี่ชายของพวกเธอใส่ไข่ไก่ตั้งสิบห้าสิบหกฟองลงในแป้งสาลีขาว ตั้งใจทำให้พวกเธอบำรุงร่างกายโดยเฉพาะ ยังใส่เครื่องปรุงล้ำค่าอีกตั้งหลายอย่าง ทั้งผักโขมด้วย ของดีมากมายขนาดนี้รวมกัน จะไม่อร่อยได้ยังไง”
ซูจิ้งอี๋กินน้ำแกงแป้งปั้นมาตลอด พอได้ยินบทสนทนาของสองพี่น้อง เธอก็อดไม่ได้จึงเล่าเรื่องออกมา
“หา? ใส่ไข่ไก่ลงในแป้งสาลีขาวด้วย พี่ใหญ่ยอมเปลืองจริง ๆ”