หลังจากอวี๋หรานหรานอธิบายวิธีการเหล่านี้จบ ก็พบว่าอันเดดและมังกรบนโต๊ะมองนางด้วยสีหน้าราวกับเห็นปีศาจ
เกิดอะไรขึ้น?! เมื่อนึกถึงชื่อเสียงของเฮ่อฉีผา นางก็เก็บอาการไว้มากแล้ว ถ้าเป็นช่วงก่อนเกมบุกรุก ราคากล่องสุ่มนี่อาจเพิ่มเป็นสองเท่า
อวี๋หรานหรานกระแอมอย่างเขิน ๆ: "นี่ก็แค่กลยุทธ์การตลาดเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น... ชาวเผ่าเคียววายุแห่งเจ๋อหลานทำการค้าเก่งไม่ใช่หรือ? พวกเขาไม่ทำแบบนี้หรือ?"
เฮ่อฉีผาและหม่าฉีน้อยพยักหน้าช้า ๆ พร้อมเพรียงกัน
หม่าฉีน้อย: "พวกเขายังมีจิตสำนึกและเส้นตายนะ"
อวี๋หรานหราน: ???
เฮ่อฉีผายกแก้วไวน์ขึ้นดื่มรวดเดียวหมด แล้ววางแก้วลงบนโต๊ะหนัก ๆ: "แต่ข้าไม่มี! เอาตามนี้แหละ!"
พูดจบ นางก็ตบบ่าอวี๋หรานหรานแรง ๆ สองที: "ไม่เลว! เจ้าเฮ่อฉีผาน้อย เจ้านี่ไม่เลวเลย! เรื่องนี้มอบให้เจ้าจัดการ!"
อวี๋หรานหรานผู้เป็นเฮ่อฉีผาน้อย: "...แบบนี้ไม่ดีมั้ง" จะทำยังไงถ้าถูกจับได้...แล้วนางก็ยุ่งมากเลยนะ
เฮ่อฉีผา: "เจ้าสอนหม่าฉีน้อย พอนางทำเป็นแล้ว ข้าจะสอนพวกเจ้าวิธีทำ 'สกิลนี้ข้าไม่ชอบ II' หม่าฉีน้อย เจ้าก็เหมือนกัน แต่เจ้าต้องเริ่มเรียนจากรุ่นแรกก่อนนะ!"
อวี๋หรานหรานมีสีหน้าจริงจัง รินไวน์ให้เฮ่อฉีผาจนเต็มแก้ว: "แต่กลับมาที่เรื่องนี้ อาจารย์ ข้ายังมีไอเดียเด็ดอีกเรื่องหนึ่ง..." ถ้าเรื่องแดงขึ้นมาก็จะเผ่นหนี!
หม่าฉีน้อย & ถูหลาน: ...
ระหว่างกินข้าว อวี๋หรานหรานถามเฮ่อฉีผาเป็นพิเศษว่ารู้เรื่องโลกอื่นบ้างไหม ทั้งขนบธรรมเนียมและข่าวลือต่าง ๆ