แต่อวี๋หรานหรานก็ไม่ได้วางใจไปเสียทั้งหมด คำจำกัดความของ "ผู้ค้าแร่" นั้นคลุมเครือมาก หากผู้เล่นซื้อแร่ที่นี่เพื่อการค้าขาย ตอนที่ทำธุรกรรม สถานะของอีกฝ่ายจะเข้าข่าย "ผู้ค้าแร่" หรือไม่?
หลุมพรางทั้งที่เห็นชัดและซ่อนเร้นเหล่านี้ต้องค้นพบจากการลงมือปฏิบัติเท่านั้น
แต่ข้อได้เปรียบที่ใหญ่ที่สุดของอวี๋หรานหรานคือ บทลงโทษจากการละเมิดกฎนั้นไม่ใช่ความเสียหายที่หนักหนาอะไรสำหรับเธอ อย่างน้อยก็ดีกว่า "สูญเสียไอเท็ม/สิ่งของ/ของวิเศษ 1 ชิ้นจากกระเป๋า" แบบสุ่มตั้งเยอะ
เพราะด้วยความเข้มงวดของเกมนี้ มีความเป็นไปได้สูงว่าเธอจะไม่สามารถใช้[มังกรน้อยจอมลักเทพ]เพื่อทำบั๊กเลือกสิ่งที่สูญเสียเองได้
แถมทุกประโยคในกฎของเกมยังแฝงข้อมูลไว้
คำว่า 'ขาดทุนมากเกินไป' หมายความว่าเหลือช่องให้ต่อรอง อย่างน้อยการค้าขายที่เป็นธรรมก็หลบเลี่ยงบทลงโทษได้
ส่วน 'ผลประโยชน์ที่ไม่ชอบธรรม' ก็น่าสนใจทีเดียว หมายความว่าไม่ใช่แค่ได้ผลประโยชน์เท่านั้น แต่ต้องมีการหลอกลวงหรือวิธีการที่ไม่ดีอื่น ๆ ประกอบด้วย สำหรับเรื่องนี้เธอพอมีแนวทางแล้ว ในด้านการหลอกลวง สมองของเธอแล่นฉิวเสมอ
แต่ทั้งหมดก็สู้ข้อความที่สำคัญที่สุดนี้ไม่ได้—[คำเตือน: ระวังขโมย]
ศิลาเกมเพียงแค่เตือนให้ทุกคนระวังขโมย แต่มิได้ห้ามการขโมย สำหรับเธอผู้เป็นยอดจอมลักแล้ว นี่เป็นข่าวดีที่สุดโดยไม่ต้องสงสัย
ตอนนี้เธอมีแร่ใหญ่เล็กอยู่สิบชนิดในครอบครอง แต่ยังพอจะรู้มูลค่าแน่ชัด สิ่งแรกที่อวี๋หรานหรานทำคือตามหา 'ผู้ค้าแร่' ในย่านการค้าแห่งนี้