ปลายสาย จ้าวซูอิ่งถามว่า “ถ้าอย่างนั้น คุณยังมีทรายจันทราอยู่ไหม? เราอยากซื้อบ้าง”
อวี๋หรานหรานเอนกายพิงหัวเตียงอย่างผ่อนคลาย “มี แต่ฉันมีประโยชน์ของมัน และจะไม่ขายให้คนนอก”
คำโกหกแบบมงตาฉีต่อหน้าติ้งไห่ที่รวบรวมผู้เชี่ยวชาญทุกสาขาไว้นั้นไร้ผล อีกอย่างเธอเคยเห็นสกิลของเปาจื่อ —[จริงหรือปล่าวนะ?!]: ข้อมูลทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นข้อความ รูปภาพ เรื่องเล่า หรือคำทำนาย หลังจากใช้สกิลนี้แล้ว คุณจะแยกแยะได้ว่าสิ่งนั้นจริงหรือเท็จ
ติ้งไห่เกรงว่าจะมีความสามารถคล้าย ๆ กัน การปฏิเสธจึงไร้ความหมาย เพราะติ้งไห่มีวิธีแยกแยะจริงเท็จได้
ถ้าอย่างนั้น ก็ไม่ต้องปฏิเสธก็สิ้นเรื่อง
ใช่ เธอมีทรายจันทราอยู่ในมือจริง แล้วจะทำไม
ก่อนหน้านี้ เธอตัวคนเดียว จำต้องอาศัยบารมีของติ้งไห่
ตอนนั้นแม้จะมีถูหลาน แต่เธอไม่เชื่อใจถูหลาน... เธอจะไม่เพราะมีมังกรแล้วไปกระด้างกระเดื่องกับติ้งไห่หรือกองกำลังอื่น ๆ หากเกิดเรื่องขึ้น ถูหลานจากไปในยามคับขัน เธอจะตกอยู่ในวิกฤตครั้งใหญ่
แต่หลังจากออกมาจากหอคอย เธอก็ไม่จำเป็นต้องพึ่งติ้งไห่อีกแล้ว
ไม่ว่าจะเป็นความสามารถในการต่อสู้จริงที่ฝึกฝนในหอคอยหรือระบบสกิลที่สร้างขึ้นมา เธอเติบโตขึ้นในระดับหนึ่งแล้ว
ซูอีถงเพียงคนเดียวก็ลบล้างตระกูลซูได้ ส่วนเธอ! หากเอาจริงขึ้นมา บวกกับถูหลาน พลังต่อสู้และพลังทำลายล้างจะเป็นร้อยเท่าของซูอีถง! ต่อให้ถูหลานเกิดเหตุไม่คาดฝัน เธอก็ไม่มีทางพ่าย!
เธอฟังเสียงหายใจของจ้าวซูอิ่งจากปลายสาย รอคอยปฏิกิริยาของติ้งไห่
ในใจเธอมีความคาดหวัง มีความตื่นเต้น ทว่ากลับไม่มีความกลัวแม้แต่น้อย
ติ้งไห่จะทำอย่างไร?
ผลประโยชน์ที่สั่งสมอยู่บนตัวเธอมาถึงจุดเปลี่ยนใหม่แล้ว! ถูหลาน, ทรายจันทรา, สกิลคืนชีพ...
ติ้งไห่จะหักหน้ากันไหม จะกล่าวหาเธอว่าไม่เห็นแก่ส่วนรวม แล้วข่มขู่ว่าถ้าไม่ยอมให้ ก็จะประกาศประโยชน์ของทรายจันทราสู่สาธารณะ