เมื่อสัมผัสได้ว่าบรรยากาศไม่ค่อยดี อวี๋หรานหรานรีบแก้ตัวทันควัน: "ข้ามีแต่ความเลื่อมใสและเคารพต่อท่าน น่าเสียดายที่ข้าไม่ใช่จิ้งจอกจันทรา จึงมิอาจติดตามท่านได้!"
อู้เริ่นหัวเราะเยาะ: "เสแสร้ง! หากเจ้าเลื่อมใสและเคารพข้าจริง ไฉนจึงนำยาวิเศษที่ข้ามอบให้ไปขายที่โรงประมูล?"
เฮ่อฉีผามองอวี๋หรานหรานด้วยสายตาที่มองวีรบุรุษ ก่อนจะพบว่าแววตาของอีกฝ่ายยังคงมีร่องรอยสับสน จึงกระซิบเตือนว่า: "ยาวิเศษที่จันทรราชาอู้เริ่นปรุงด้วยมือตนเองนั้น ไม่ต้องจ่ายราคาสูงเพื่อสั่งทำตามคิว ก็ต้องรอให้ปรากฏในงานประมูลระดับสูงเท่านั้น"
อวี๋หรานหรานเข้าใจแจ่มแจ้ง ถูหลานก็เข้าใจเช่นกัน: "เจ้าเอาของรุ่นลิมิเต็ดเลเวลมาลงขายมือสองนี่นา!"
อวี๋หรานหรานหยิบเลือดมังกร 10 มล. ส่งให้จันทรราชาอู้เริ่นทันที: "ตอนนั้นข้ากลัวมาก ข้าอ่านเจองานวิจัยเรื่องน้ำหอมของเผ่าจันทราสุนัขจิ้งจอกในห้องสมุด กลัวว่าท่านจะสืบรู้ถึงข้า ข้าจึงจำใจรีบจัดการมันอย่างรวดเร็ว ได้โปรดยกโทษความหยาบคายของข้าด้วย"
เลือดมังกร... อู้เริ่นตาเป็นประกาย ตั้งแต่หลีโจวจากซงกุยไป นางไม่ได้ซื้อเลือดมังกรอีกนานแล้ว
ตอนนี้ในเจ๋อหลาน ช่องทางที่จะได้เลือดมังกรง่ายที่สุดคงหนีไม่พ้นมังกรน้อยของตระกูลมังกรตัวนั้นแล้ว นับตั้งแต่เจ้าหล่อนมาปรากฏตัวที่สนามรบต่างโลก บรรดาปรมาจารย์การเล่นแร่แปรธาตุต่างก็รอให้ผู้ทำสัญญากับเจ้าหล่อนขายเลือดมังกร เผ่าเคียววายุยังไปเฝ้าที่ดาวสีครามตั้งแต่เนิ่น ๆ แต่น่าเสียดาย จนบัดนี้ก็ยังไร้ข่าว...