พวกนางทุกรอบการเวียนว่ายด้วยตัวตนที่ต่างกันและมุมมองที่ต่างกัน ทำให้ได้รับเศษเสี้ยวข้อมูลที่แตกต่างกัน ราวกับกำลังต่อจิ๊กซอว์ จ้าวซูอิ่งตั้งใจไว้แล้วว่าในการเวียนว่ายครั้งต่อไปจะไม่ออกจากฝ่ายนกฮูกต้นโอ๊กแล้ว
ขณะบินไปยังม่านแสงดันเจี้ยน อวี๋หรานหรานถามว่า “เธอสืบได้ไหมว่าพวกเขาปิดม่านแสงดันเจี้ยนได้ยังไง”
จ้าวซูอิ่งตอบ “ไม่มีข้อมูลละเอียด บอกแค่ว่าเข้าไปก็รู้เอง การปิดม่านแสงดันเจี้ยนหนึ่งแห่ง ห้ามเกินสามคน”
วัตถุเฉพาะที่จ้าวซูอิ่งรวบรวมมาล้วนเป็นของเลเวล 20 อวี๋หรานหรานและเหลียงอวี๋ชวนคัดเลือกตามระดับของวัตถุเฉพาะที่จ้าวซูอิ่งรวบรวมมา จัดชุดวัตถุเฉพาะเลเวล 20 ได้ครบหนึ่งชุด
สามคนนี้ไม่อยู่เปล่ามาหลายปี คุ้นเคยกับแผนที่ป่าเซินไห่และม่านแสงดันเจี้ยนเป็นอย่างดี ไม่ช้าก็พบม่านแสงดันเจี้ยนเลเวล 20 ที่หนึ่ง ทั้งสามและมังกรพุ่งเข้าไปพร้อมกัน หนึ่งคนจัดการสองตัว สังหารองครักษ์นกฮูกต้นโอ๊กที่ลาดตระเวนทันที
จ้าวซูอิ่งใช้เวลาอัปเลเวลไม่มากนักตลอดหลายปี แต่ระดับก็เกินห้าสิบแล้ว จัดการนกฮูกต้นโอ๊กเลเวล 30 ได้อย่างง่ายดาย
กำจัดองครักษ์เสร็จ สามคนหยิบวัตถุเฉพาะเลเวล 20 จำนวน 11 ชิ้น ถือหอบข้าวของเข้าไปในม่านแสงดันเจี้ยนตามลำดับ
หลังจากนั้น...
หลังจากนั้นเข้าไปไม่ถึงวินาทีก็ถูกดีดออกมา
ทั้งสามคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ถูหลานเกาะที่หัวอวี๋หรานหรานก็งงงวยเช่นกัน
วัตถุเฉพาะ 11 ชิ้นในมือไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง