เมืองอวี่จางได้รับสมญาว่าเป็นหัวใจของสิบแคว้น ส่วนเมืองหนานชางนั้นเป็นทั้งที่ว่าการของแคว้นและของเมือง ข้าหลวงตรวจราชการ นายเมือง และกองทัพล้วนตั้งมั่นอยู่ ณ ที่นี้ กล่าวได้ว่ารุ่งเรืองหรูหราเป็นที่สุด
อีก 300 ปีข้างหน้า จะมีผู้ชายคนหนึ่งนามว่าหวังป๋อเดินทางมาถึงที่นี่ และแต่งทรรศนาคติคู่แห่งเกษียณวังซึ่งได้ชื่อว่ายอดเยี่ยมที่สุดในปฐพี
เมืองอวี่จางเก่าแก่นับพันปี บัดนี้ได้หนานชางเป็นที่ว่าการใหม่
นั่นคือเมืองอวี่จางอันได้ชื่อจากปากกาของหวังป๋อว่าร่มรื่นด้วยสิ่งล้ำค่าและเกื้อหนุนด้วยผู้เป็นเลิศ
ประมุขตระกูลหลัวมีนามว่าหลัวเช่า เมื่อสามปีก่อนเคยเข้าเฝ้าหวังตุ้นซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ปราบประจิม และได้รับการรับสมัครเป็นรองนายเมืองแห่งอวี่จาง ปฏิบัติหน้าที่แทนนายเมือง
ตำแหน่งรองนายเมืองเป็นขุนนางชั้นที่ 8 เงินเดือนหกร้อยตั๋น
รองนายเมืองเป็นมือขวาของนายเมือง แต่ฐานะของทั้งสองนั้นต่างกันราวฟ้ากับเหว
นายเมืองโดยปกติมีชั้นยศที่ 5 หากได้รับพระราชทานยศแม่ทัพควบคู่ เพิ่มสิทธิบังคับบัญชาทหาร นายเมืองแห่งเมืองยุทธศาสตร์สำคัญยิ่งยศขึ้นไปถึงชั้นที่ 4 เงินเดือนสองพันตั๋น
หลัวเช่าหมายมั่นปั้นมือจะได้เป็นนายเมืองมาโดยตลอด แต่ด้วยฐานะเป็นกษัตริย์อย่างภาคใต้ หวังตุ้นจึงหมิ่นเหม่ปฏิบัติเป็นนัก ขุนนางนักปราชญ์ใต้บังคับบัญชาของหวังตุ้นต่างก็เหยียดหยามหลัวเช่าเช่นกัน ทำให้เขาอับอายขะมักเขม้นจนใจคอไม่ดี ถือเป็นความอัปยศอย่างยิ่ง
ในใจลึก ๆ เขายังเกลียดชังหวังตุ้นอยู่เงียบ ๆ ตำแหน่งนายเมืองนั้นหวังตุ้นจะเห็นชอบหรือไม่ก็ได้ด้วยถ้อยคำเดียว แต่กลับไม่ยอมมอบให้เขาสักที
โปรดพิจารณาดูว่า ตระกูลหลัวแห่งอวี่จางเป็นใหญ่เหนือสี่ตระกูลแห่งอวี่จาง ในกังจือซว่าก็นับได้ว่ารองจากสี่ตระกูลแห่งอู๋จวิ้นซึ่งเป็นตระกูลชั้นเลิศเพียงเท่านั้น
บรรพชนของหลัวเช่าเคยดำรงตำแหน่งนายเมืองมานับไม่ถ้วน แม้ยังมีผู้ขึ้นถึงตำแหน่งเก้ามหาเสนาบดีอันเลื่องชื่อ ไม่เสียเทียบสี่ตระกูลแห่งอู๋จวิ้นเลย