เซี่ยหงส์วางแผนไว้ในใจมานานแล้ว
การออกรับราชการของเขามีทางเลือกสามทาง
ทางแรกคือเซี่ยคุน
เซี่ยคุนดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองอวี่จาง ภูเขาหลูห่างจากอวี่จางไม่ถึงร้อยลี้ และเซี่ยคุนไม่ได้รับอายุขัยจากสวรรค์ ตระกูลเซี่ยแห่งเฉินจวิ้นจึงเร่งต้องการผู้นำที่แข็งแกร่งเพื่อค้ำจุนชื่อเสียงของตระกูล
ถ้าเลือกทางนี้ ทั้งมั่นคงที่สุดและเสี่ยงที่สุด
มั่นคงตรงที่เมื่อเซี่ยคุนยอมรับเขา ปัญหาใหญ่ที่สุดเรื่องการแอบอ้างนามสกุลก็จะถูกไขข้อข้องใจอย่างสิ้นเชิง ฐานะบุตรตระกูลเซี่ยจะไม่มีผู้ใดตั้งข้อกังขาอีก
แต่ความเสี่ยงก็อยู่ตรงนี้เช่นกัน
เซี่ยคุนจะยอมรับเขาหรือไม่?
เซี่ยคุนไม่มีตาทิพย์ ไม่รู้ว่าตนกำลังจะถึงแก่กรรม ยามนี้เขายังคงเป็นบัณฑิตผู้เลื่องชื่อทั่วแผ่นดิน แกนกลางแห่งแปดสหายแห่งเจียงจั่ว เซี่ยหงส์ไม่มั่นใจว่าตอนนี้ตัวเองจะเกลี้ยกล่อมเขาได้หรือเปล่า
เช่นนั้นกิ่งมะกอกที่อีจ้งยื่นมาให้จึงล้ำค่านัก
แต่ซีเจี้ยนกำลังจะสูญเสียเอี้ยนโจวในไม่ช้า ถ้าเขาลงรับใต้สังกัดของคนนี้ ก็จะถูกดึงเข้าไปพัวพันวิกฤตการณ์ราชสำนักทันที
แต่หลิวชงจำต้องถูกส่งไปอยู่ใต้สังกัดซีเจี้ยน เขาเพียงเทความรู้ตรงส่วนลงไปฝึกสักสามห้าเดือน แล้วให้เวลาอีกหนึ่งสองปี คนคนนั้นย่อมเติบโตขึ้นเอง เมื่อนั้นติดตามซีเจี้ยนปราบกบฏหวังตุ้นสำเร็จ ฟื้นวงศ์ตระกูลไต้คืนมา และกลายเป็นคนสนิทของซีเจี้ยน อย่างน้อยก็รับช่วงอำนาจบางส่วนของซีเจี้ยนได้
ในโลกจอกจนยุคต้นราชวงศ์จิ้นตะวันออกนี้ พึ่งปากเปล่าเพียงอย่างเดียวย่อมไร้ประโยชน์ ต้องมีคนในกำมือเสมอ
แต่การเลือกซีเจี้ยนเป็นทางของหลิวชง มิใช่ทางเลือกแรกของเขา
แล้วเซี่ยหงส์จะเลือกใคร?
เขาจ้องเป้าไปที่เจ้านายเหนือหัวเซี่ยคุน เจ้าเมืองกว่างโจว เถาข่าน?
เถาข่านเป็นผู้ใด?
แม่ทัพคนสำคัญที่สุดแห่งยุคต้นราชวงศ์จิ้นตะวันออก มาจากตระกูลเสื่อมโทรมแห่งเมืองซุนหยาง เป็นขุนนางทหารแกนกลางของราชวงศ์จิ้นตะวันออก และเป็นผู้แทนแห่งตระกูลเก่าแก่พื้นเมืองเมืองซุนหยาง
เขามีเหลนปู่ชื่อเถายวนหมิง