หัวหน้าองครักษ์กัดฟันแน่น
แต่อ๋องเหยียนคัง พวกเขาไม่กล้าที่จะหาเรื่องเด็ดขาด หากบุกเข้าไปตอนนี้ ไม่เพียงแต่จะจับตัวหลินเฉินไม่ได้ แต่กลับจะก่อความขัดแย้งครั้งใหญ่ขึ้นอีก
"อ๋องเหยียนคังถึงจะกล้าบุกรุกเพียงใด ก็ไม่กล้าซ่องซ่อนกบฏ หลินเฉินผู้นั้นต้องหลบหนีไปอีกทางหนึ่งแล้ว หลีกเลี่ยงจวนอ๋อง ตามล่า!" ในที่สุด หัวหน้าองครักษ์ก็ตะโกนขึ้น
องครักษ์เกราะทองแยกเป็นสองทาง อ้อมหลบจวนอ๋อง ออกไล่ล่าหลินเฉิน
สถานที่บวงสรวงหลวง
ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งสวมเสื้อคลุมลายพญานาคยืนอยู่หน้าราวระเบียง มองออกไปยังที่ไกล
เขาโบกมือ องครักษ์เงาที่เข้ามารายงานก็พรางกายเข้าไปในเงามืด
"หยานหราน สิ่งที่ข้าช่วยลูกชายเจ้าได้ ก็มีเพียงเท่านี้" อ๋องเหยียนคังกระซิบเบา ๆ
"พระอาจารย์ ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย" ชายหนุ่มรูปงามผู้หนึ่งสวมชุดมังกรเหลืองเดินเข้ามาใกล้ตัวองค์ชาย ร่วมมองออกไปยังที่ไกล เสียงต่ำ ทว่าทรงอำนาจล้นเหลือ
อ๋องเหยียนคังรู้ดีว่านี่คือราชันกำลังบีบให้เขาเข้าไปพัวพัน เช่นนี้จึงจะมีข้ออ้าง
อ๋องเหยียนคังมิได้เอ่ยคำอธิบายใด ๆ หันหลังเดินออกไปโดยไม่หันกลับมา
"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าจะไปประจำอยู่ที่ด่านเทียนเหมิน ไม่หวนคืนเมืองหลวงอีกตลอดกาล" อ๋องเหยียนคังกล่าวเสียงเรียบเฉย
ได้ยินดังนั้น จักรพรรดิแห่งต้าเว่ยผู้นั้น ในที่สุดก็เผยรอยยิ้มอันพึงพอใจออกมา
ด่านเทียนเหมิน ดินแดนหนาวเหน็บทุรกันดาร เมื่อไปแล้วก็จะไม่มีกำลังกลับมาฆ่าฟันได้อีก อ๋องเหยียนคัง จะไม่มีพลังที่คุกคามอำนาจราชันอีกต่อไป
เป็นเช่นนี้ก็ดีนัก!
ส่วนหลินเฉินนั้น เขาหนีไม่พ้น!
ประตูเหนือ
หลินเฉินยืนอยู่ใต้กำแพงเมือง แต่เลือดในกาย ณ เวลานี้กลับเย็นเยียบลงเล็กน้อย
หวังโย่วซือ ทหารรักษาประตูเหนือ เขากลับยืนอยู่หน้าประตูเมือง เขามิได้พักรักษาตัว!
ได้ยินว่าทหารรักษาประตูเหนือหวังโย่วซือ เพราะฝึกฝนผิดพลาดจนต้องลาไม่มาปฏิบัติหน้าที่ ไม่ปรากฏตัวที่ประตูเหนือมาหลายวันแล้ว