ด้านนอกตาข่ายลวดมีซอมบี้รวมตัวกันอยู่ราวยี่สิบถึงสามสิบตัว
แต่ฉินมู่ไป๋ไม่ได้กลายสภาพเป็นสัตว์ตรงนั้นเพื่อจัดการซอมบี้ยี่สิบถึงสามสิบตัว
เขาไม่อยากให้ไส้พุงกระจายเกลื่อนกลาดต่อหน้าเหลียวเหลียว
กลัวจะทำให้สาวน้อยผู้ใสซื่อและจิตใจดีตกใจ
ฉินมู่ไป๋มองสำรวจสภาพแวดล้อม ที่นี่อยู่ไม่ไกลจากกลุ่มรถบ้านที่พวกเขาพักอาศัย
แต่ตาข่ายลวดกลับขึงไว้อย่างลวก ๆ
มิน่าหลิวกุ้ยเฟินกับหยุนเย่าจู่ถึงออกมาจากข้างในแล้วกลับเข้าไปได้อย่างง่ายดาย
เพราะบริเวณนี้ค่อนข้างห่างไกล จึงมีซอมบี้ไม่มากนัก
เว้นแต่จะมีผู้คนจำนวนหนึ่งดึงดูดให้ซอมบี้เข้ามา
ไม่อย่างนั้นซอมบี้ที่เดิมเร่ร่อนอยู่แถวนี้ก็จะค่อย ๆ เคลื่อนตัวไปทางประตูใหญ่ของตาข่ายลวด
ฉินมู่ไป๋จูงมือสาวน้อย พาเธอมุ่งหน้าไปทางกลุ่มรถบ้าน
เขาตั้งใจว่าจะรอให้เธอหลับตอนกลางคืนก่อน แล้วค่อยกลับมาดูทางนี้
ถ้าซอมบี้ยี่สิบถึงสามสิบตัวยังไม่ไป เขาค่อยกำจัดภัยแฝงเหล่านี้
ขณะที่ฉินมู่ไป๋กับอวิ๋นซิงเหลียวหันหลังกลับ เจ้าตัวเหล็กจิ๋วเจ็ดตัวก็เหยียบเครื่องบินเหล็กบินมาจากที่ไกล ๆ
พวกมันจัดการซอมบี้ยี่สิบถึงสามสิบตัวด้านนอกตาข่ายลวดได้อย่างรวดเร็ว กรงเล็บเหล็กยังคว้าผลึกแกนกลางสีแดงชาดที่อยู่ในร่างซอมบี้มาได้อย่างราบรื่น
เมื่อกลับถึงรถบ้าน ฉินมู่ไป๋กำชับสาวน้อยอยู่หลายคำ
ห้ามไปที่ตาข่ายลวดถ้าไม่มีเขาไปด้วย
อวิ๋นซิงเหลียวพยักหน้าอย่างว่าง่าย ท่าทางน่ารักเชื่อฟังจนฉินมู่ไป๋อดจูบหน้าผากเธอไม่ได้