คุณหมอเย่น่าสงสาร รู้สึกเหมือนวันนี้จะมีไข้นิด ๆ
ในที่สุดเขาก็เลิกงาน กลับมานั่งแหมะอยู่บ้าน จู่ ๆ ก็ได้รับข้อความจากฉินมู่ไป๋
เย่ฉงมองข้อความของฉินมู่ไป๋ด้วยสีหน้าแบบคุณตาบนรถไฟใต้ดินที่กำลังดูมือถือ จนหัวมึนตึ้บ นี่เขาตาฝาดไปหรือเปล่า?
ดูเหมือนคนโรคจิตอย่างฉินมู่ไป๋กำลังอวดอะไรบางอย่างกับเขา
ข้อความที่สองตามมาติด ๆ
【ฉินมู่ไป๋: คืนนี้เอามาส่งที่บ้านฉัน ราคาเท่าไหร่ก็ว่ามา】
ฉินมู่ไป๋ผู้ชอบควบคุมทุกอย่าง ไม่ยอมให้รายละเอียดใดหลุดจากการควบคุม
เพราะงั้นเขาจึงจัดการทุกอย่างล่วงหน้า
เย่ฉงยกมือแตะหน้าผากที่มีไข้ต่ำ ๆ แล้วหันกลับไปมองกล้องดูดาวความละเอียดสูงที่ตั้งอยู่บนระเบียงบ้าน
ฉินมู่ไป๋มีเงิน ความสามารถของเงินทำให้เขาซื้ออะไรก็ได้ตามใจ
แต่ปรากฏการณ์ดาวเรียงเจ็ดดวงจะเกิดขึ้นมะรืนนี้
การจะหากล้องดูดาวระดับมืออาชีพที่สุดในโลกและมีกำลังขยายสูงสุดให้ได้ในเวลาอันสั้น
สองวันน่ะไม่มีทางทำได้
ประธานบริษัทที่แค่มีเงินก็ส่งของที่อยากได้มาไว้ตรงหน้าได้ในพริบตา มีอยู่แค่ในนิยายเท่านั้น
เย่ฉงถอนหายใจ ยอมรับชะตากรรมแล้วเริ่มเก็บกล้องดูดาวของตัวเอง
นี่คือกล้องดูดาวมืออาชีพที่เขาเตรียมไว้ล่วงหน้าครึ่งปีโดยเฉพาะ เพื่อใช้ดูดาวเรียงเจ็ดดวง
แต่เพื่อเพื่อนสนิทโรคจิตของเขาคนนั้น เย่ฉงลากสังขารที่มีไข้ต่ำ ๆ ขนของรักของหวงไปส่งถึงบ้านเก่าตระกูลฉินทั้งคืน
ลมบนเขาคำรามกระหน่ำ กระดาษแผ่นหนึ่งที่ถูกตัดเป็นรูปมนุษย์ขนมปังขิงปลิวว่อนอยู่กลางลม ก่อนจะแปะเข้ากับกระจกรถของเย่ฉงดังแปะ