อวิ๋นซิงเหลียวนอนอยู่บนเตียง
ในมือกำผลึกแกนกลางสีแดงสดเอาไว้
ปลายนิ้วลูบไล้ผิวขรุขระของผลึกแกนกลางเบา ๆ
ผลึกแกนกลางก้อนนี้เป็นเพียงผลึกขั้นต้นที่อยู่ในตัวสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ แสดงว่าซอมบี้ที่ถูกตุ๊กตากระดาษของอวิ๋นซิงเหลียวฆ่าตายนั้นอ่อนแอมาก
มันเป็นแค่ระดับเริ่มต้น ไม่อาจคุกคามมนุษย์ได้แม้แต่น้อย......
ถ้าเด็กมีใจสู้กลับ เด็กก็หยิบอาวุธขึ้นมาฆ่าซอมบี้แบบนี้ได้
ในช่วงท้ายของชีวิตก่อน อวิ๋นซิงเหลียวขี้เกียจเกินกว่าจะฆ่าสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ระดับต้นแบบนี้แล้ว
ตอนนั้นสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ระดับต้นก็มีน้อยมาก
ตัวที่ฆ่าได้ก็ถูกฆ่าจนหมดเกลี้ยง
ยิ่งไปกว่านั้น ผลึกแกนกลางระดับต้นแบบนี้แทบไม่มีประโยชน์ต่อผู้มีพลังพิเศษในช่วงหลังแล้ว
แต่ตอนนี้ อวิ๋นซิงเหลียวซาบซึ้งจนน้ำตาไหล เธอต้องการมันมากจริง ๆ
เสียงฝีเท้าดังมาจากด้านหลัง อวิ๋นซิงเหลียวกำผลึกแกนกลางในมือไว้แน่น หลับตาแกล้งทำเป็นหลับ
ฉินมู่ไป๋เปิดประตูห้อง มองเด็กสาวตัวน้อยที่นอนหันหลังให้เขาอยู่บนเตียง
ในห้องสลัว หน้าต่างเปิดอยู่ ลมหนาวพัดกรูเข้ามา
เด็กสาวห่มผ้าห่มผืนบางนุ่มสีชมพูอ่อน เผยให้เห็นหัวไหล่ด้านหลังที่ขาวผ่องและผอมบางเล็กน้อย
ฉินมู่ไป๋เดินไปปิดหน้าต่างที่เปิดค้างไว้จนสนิท แล้วกลับมาข้างเตียง เขายกขายาวข้างหนึ่งขึ้นวางเข่าบนเตียง
โน้มตัวลงจูบหัวไหล่ด้านหลังของเด็กน้อย
อวิ๋นซิงเหลียวรู้สึกซ่านวาบที่หัวไหล่ ราวกับถูกกระแสไฟฟ้าอ่อน ๆ ช็อต
เธอสั่นสะท้านและหดตัวเล็กน้อย มือของฉินมู่ไป๋ลูบจากแขนของเธอไปถึงเอว