อวิ๋นซิงเหลียวนอนหลับลึกอยู่บนชั้นสองอย่างสะลึมสะลือ
หลังฉินมู่ไป๋กลับมาดูเธอแล้ว เขาก็ออกไปยังแนวหน้าในสนามรบต่อ
หน่วยรักษาความปลอดภัยของตระกูลฉินไล่ต้อนฝูงซอมบี้ลงจากเขามาตลอดทาง ตอนนี้พวกมันถูกสกัดอยู่บริเวณเชิงเขา
แต่ผู้รอดชีวิตต่างมุ่งหน้ามาทางตระกูลฉิน บริเวณนี้จึงมีผู้คนหนาแน่น ซอมบี้ยังมีพฤติกรรมคล้ายปลาแค้ที่ดึงดูดกันเอง
เมื่อซอมบี้ตัวหนึ่งพบว่าบริเวณนี้มีเหยื่ออยู่มาก ซอมบี้ตัวอื่น ๆ รอบข้างก็จะรับรู้ไปด้วย
ซอมบี้จึงดึงดูดซอมบี้ด้วยกันเอง และพวกมันทั้งหมดจะเคลื่อนตัวไปยังสถานที่ซึ่งมีผู้คนหนาแน่นที่สุด
ยิ่งซอมบี้มีจำนวนมาก ผู้รอดชีวิตก็ยิ่งมากตามไปด้วย
สุดท้ายผู้รอดชีวิตถูกซอมบี้กัด ก็จะกลายเป็นซอมบี้ตัวใหม่
ฝูงซอมบี้จึงก่อตัวขึ้นแบบนี้
อวิ๋นซิงเหลียวแทบจะแน่ใจว่า หากฉินมู่ไป๋ยังทำแบบนี้ต่อไป
ผู้รอดชีวิตทุกคนที่รู้ข่าวจะมุ่งหน้ามายังภูเขาของตระกูลฉิน
เช่นนั้นก็ต้องเกิดฝูงซอมบี้หมุนวนเป็นเกลียว โดยมีภูเขาลูกนี้เป็นศูนย์กลางแน่นอน
เรื่องนี้ช่วยไม่ได้จริง ๆ
อวิ๋นซิงเหลียวเองก็คิดวิธีอื่นไม่ออกว่าจะหยุดผู้รอดชีวิตเหล่านั้นไม่ให้แห่กันมายังภูเขาของตระกูลฉินได้อย่างไร
สิ่งเดียวที่เธอคิดออกคือกินให้อิ่ม ดื่มให้พอ แล้วพักผ่อนให้เต็มที่
เธอต้องรีบเพิ่มระดับพลังพิเศษของตัวเอง
สักวันหนึ่ง เมื่อฉินมู่ไป๋ไม่อาจดูแลเธอได้ อวิ๋นซิงเหลียวก็จะมีความสามารถพอที่จะปกป้องตัวเอง
ซูอวี่โหรวมาเคาะประตู แทบจะทันทีที่มือของเธอเคาะประตูบ้านหลังเล็กเป็นครั้งแรก