หยุดร้องไห้ได้แล้ว หางงูของคุณอาให้เล่นนะ

ตอนที่ 110 ขอแค่วัตถุดิบมีพอ ฉันก็ทำได้หมด

7 นาที· 1.5K คำ

อวิ๋นซิงเหลียวมีแผนการคร่าว ๆ อยู่ในใจแล้ว

เธอลุกขึ้น เตรียมกลับไปหาฉินมู่ไป๋

ส่วนหยุนเย่าจู่คนนั้น อวิ๋นซิงเหลียวรอให้เขามาหาเธอเอง

จากสิ่งที่พลังจิตของอวิ๋นซิงเหลียวมองเห็น หยุนเย่าจู่มีรอยถูกซอมบี้กัดเต็มตัว

ตอนนี้เขากำลังมุ่งหน้าไปยังด่านของภูเขาตระกูลฉิน

เขาอยากขึ้นเขาไปหาฉินมู่ไป๋

แต่กองทัพมนุษย์อสูรของฉินมู่ไป๋กำลังตรวจสอบผู้รอดชีวิตที่ถูกซอมบี้ทำร้าย

คนธรรมดาหรือมนุษย์อสูรทุกคนที่มีบาดแผล จะถูกขับออกไปนอกแนวรั้วลวดหนาม

ขณะเดียวกัน กองทัพมนุษย์อสูรก็จะเสริมความแข็งแกร่งให้รั้วลวดหนาม

การที่หยุนเย่าจู่เป็นฝ่ายไปหามนุษย์อสูร ก็เท่ากับเดินเข้ากับดักด้วยตัวเอง

อวิ๋นซิงเหลียวไม่จำเป็นต้องไปหาหยุนเย่าจู่ เพราะเขาจะมาหาเธอเอง

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว อวิ๋นซิงเหลียวก็หันหลังเดินกลับ

เพิ่งเดินออกไปไม่ถึงร้อยเมตร โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น

หลังจากสัญญาณสื่อสารถูกคนของหัวหน้าติงปิดกั้นไปครั้งก่อน ทีมเทคนิคของฉินมู่ไป๋ก็ฟื้นฟูและเสริมความแข็งแกร่งให้สัญญาณสื่อสารอีกครั้ง

แถมยังเพิ่มความแรงขึ้นหลายเท่า

ผู้คนที่อยู่ใกล้ภูเขาตระกูลฉินจึงกลับมาใช้การสื่อสารได้อย่างอิสระอีกครั้ง

【เหรินผิง: อาจารย์ซ่งฟื้นแล้ว】

ซ่งฟางที่บาดเจ็บสาหัสถูกอวิ๋นซิงเหลียวจัดให้ไปรักษาตัวอยู่กับเหรินผิง

ที่จริงเธอเองก็ไม่ได้คาดหวังว่าซ่งฟางจะรอดมากนัก

เพราะตอนนั้นซ่งฟางบาดเจ็บหนักขนาดนั้น

อวิ๋นซิงเหลียวให้เจ้าตัวเหล็กจิ๋วไปหยิบยาฆ่าเชื้อ 2 กล่อง ไอบูโพรเฟน 2 กล่อง โพวิโดนไอโอดีน 1 ขวด และเสื้อผ้าสะอาดสำหรับเปลี่ยน 1 ชุดให้ซ่งฟางจากบ้านพักหลังเล็กของเธอ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป