กว่าจะยอมถอยให้ฉินมู่ไป๋ได้สักนิด อวิ๋นซิงเหลียวก็แทบหมดแรง
ฉินมู่ไป๋พอใจอยู่พักใหญ่
ในที่สุด พอตกบ่ายเขาก็ยอมไปแนวหน้าอย่างไม่เต็มใจนัก
เย่ฉงโอบกอดหูจิ้งจอกขาวแหลม ๆ ไว้ พลางถลึงตามองเกล็ดของงูยักษ์อย่างฉินมู่ไป๋จนแทบจะทะลุ
แต่เย่ฉงก็ไม่กล้าพูดอะไรให้มากความ
ฉินมู่ไป๋มันคนบ้า!
เย่ฉงไม่เคยสงสัยเลยว่า หากต้องเลือกระหว่างกองทัพมนุษย์อสูรสี่หมื่นนายกับเหลียวเหลียว ฉินมู่ไป๋จะทิ้งกองทัพมนุษย์อสูรโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
แต่ถ้ามีคนถามว่า ผู้นำกองทัพมนุษย์อสูรอย่างฉินมู่ไป๋ทำอะไรอยู่ตลอดช่วงเช้า
เย่ฉงก็จะตีหน้าขรึมจริงจังอย่างไม่ลังเล แล้วบอกทุกคนว่า
“เป็นผู้บัญชาการกองทัพมนุษย์อสูร ทุกวันมีเรื่องให้จัดการไม่รู้จบ ผู้บัญชาการของเราทุ่มเทจนแทบหมดแรงเพื่อกองทัพและครอบครัวทหาร”
“ทุกคนควรเข้าใจผู้บัญชาการให้มากกว่านี้”
เพราะเย่ฉงคอยปกป้องฉินมู่ไป๋อย่างสุดกำลัง ภาพลักษณ์ของเขาในสายตากองทัพมนุษย์อสูรจึงงดงามและสูงส่งอยู่เสมอ
ถึงขั้นที่พอตกบ่าย ผู้บัญชาการกองทัพผู้มีงานรัดตัวก็ยังไปแนวหน้า เหล่ามนุษย์อสูรต่างตื้นตันจนหลั่งน้ำตา หัวใจอบอุ่นซาบซึ้งไปหมด
ผู้บัญชาการยังขยันขนาดนี้ แล้วพวกเขาจะมีเหตุผลอะไรที่ไม่สู้สุดกำลังเพื่อกำจัดซอมบี้?
พลังจิตของอวิ๋นซิงเหลียวติดตามฉินมู่ไป๋ไปจนถึงแนวหน้า เธอ “มอง” ซอมบี้ตรงแนวหน้าอย่างคร่าว ๆ
ตอนนี้ซอมบี้ที่มีผลึกแกนกลางสีแดงเหลือน้อยมากแล้ว
เพราะระดับของซอมบี้เพิ่มขึ้น ซอมบี้ส่วนใหญ่จึงมีผลึกแกนกลางสีส้ม
ซอมบี้ที่มีผลึกแกนกลางสีเหลืองก็มีอยู่มาก ปะปนอยู่กับพวกผลึกสีส้ม กระทั่งบางครั้งยังมีซอมบี้ที่มีผลึกแกนกลางสีเขียวโผล่มาด้วย