หยุดร้องไห้ได้แล้ว หางงูของคุณอาให้เล่นนะ

ตอนที่ 17 อย่าร้องไห้เลย หางงูของคุณอาให้เล่นนะ

6 นาที· 1.5K คำ

ในพจนานุกรมของฉินมู่ไป๋ไม่มีคำว่า “ถ้าเกิดว่า”

อวิ๋นซิงเหลียวสังเกตความเปลี่ยนแปลงทั้งภายในและภายนอกบ้านเก่าอย่างละเอียด

ส่วนใหญ่แล้วสายตาของเธอจับจ้องอยู่ที่ช่องการ์ตูนสำหรับเด็กตรงหน้า

เธอไม่ได้ตั้งใจดูว่ามักกะปักกาในนั้นพูดอะไรกันบ้าง

เธอปล่อยเส้นใยพลังจิตออกไปควบคุม ไม่นานก็สำรวจบ้านเก่าทั้งหลังจนทั่ว

นอกจากเครื่องปั่นไฟขนาดใหญ่ระดับมืออาชีพแล้ว ฉินมู่ไป๋ยังจัดหาอุปกรณ์ผลิตไฟฟ้าจากพลังงานลมขนาดเล็กมาหลายชุด รวมถึงแผงโซลาร์เซลล์อีกจำนวนมากภายในเวลาอันสั้น

ทั้งหมดนี้ก็เพื่อให้แน่ใจว่าบ้านเก่าจะมีไฟฟ้าใช้เพียงพอ และไฟฟ้าจากโครงข่ายภายนอกจะไม่ดับ

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยถูกขนส่งมาที่นี่ด้วยรถบรรทุกครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อนจะถูกส่งไปประจำบริเวณใกล้บ้านเก่า

พวกเขาเข้าใกล้โครงข่ายไฟฟ้าไม่ได้ และจะไม่ปล่อยให้อวิ๋นซิงเหลียวรู้ว่าที่นี่ถูกจัดเตรียมไว้จนไร้ช่องโหว่แล้ว

ขณะเดียวกัน อวิ๋นซิงเหลียวยังคงควบคุมพลังจิตของตัวเองอย่างต่อเนื่อง ให้ตุ๊กตากระดาษตัวเล็กทั้ง 7 ตัวช่วยขนย้ายสิ่งของ

พี่หวังเห็นคุณหนูอวิ๋นเชื่อฟังขนาดนี้ ก็อดถอนหายใจเหมือนเย่ฉงไม่ได้

ว่าไปแล้ว คุณหนูอวิ๋นก็เรียนอยู่ปี 2 แล้ว แต่คุณผู้ชายยังเปิดมักกะปักกาให้เธอดูอีก

คุณหนูอวิ๋นกลับไม่ต่อต้านเลยสักนิด

หรือคุณหนูอวิ๋นจะถูกคุณผู้ชายที่ชอบทำตัวประหลาดทำจนซึมเศร้าไปแล้ว?

พี่หวังวางจานซาลาเปาไส้เนื้อไว้ตรงหน้าโต๊ะของคุณหนูอวิ๋น

อวิ๋นซิงเหลียวหยิบขึ้นมาลูกหนึ่ง กวาดตามองแวบเดียวแล้วค่อย ๆ เริ่มกิน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป