นอกประตูมีองครักษ์ในชุดสูทดำยืนอยู่สี่คน และผู้ช่วยพิเศษที่ก้มหน้าต่ำ
ผู้ช่วยพิเศษไม่กล้าแม้แต่จะเหลือบมองเข้าไปในห้อง สายตาจับจ้องปลายรองเท้าหนังของตัวเองแน่วนิ่ง
กลิ่นอวลคลุมเครือจาง ๆ ลอยอยู่ในอากาศ หลังอยู่เคียงข้างเสิ่นเยี่ยนมาหลายปี
เขาไม่เคยคิดเลยว่าสักวันจะได้กลิ่นแบบนี้ที่หน้าห้องของท่านนายทุน
“สืบชัดแล้วหรือยัง?”
เสิ่นเยี่ยนเอ่ย น้ำเสียงเย็นเยียบราวกับเคลือบน้ำแข็ง
“สืบชัดแล้วครับ”
ผู้ช่วยพิเศษยื่นแท็บเล็ตให้ด้วยสองมือ
“เครื่องดื่มถูกสับเปลี่ยนจากชั้นสอง คนลงมือเป็นคนของตระกูลหัว
พนักงานเสิร์ฟถูกควบคุมตัวแล้ว ส่วนที่มาของยาก็สืบไปได้ครึ่งทางครับ”
เสิ่นเยี่ยนรับแท็บเล็ตมา ปลายนิ้วเลื่อนไปบนหน้าจอ
“ผู้หญิงคนนั้น”
แผ่นหลังของผู้ช่วยพิเศษตึงเกร็ง เขาพูดเร็วขึ้น
“เด็กผู้หญิงคนนั้นชื่อเจียงหลี เป็นนักศึกษาปีสามของมหาวิทยาลัยเอครับ
เธอทำงานพาร์ตไทม์เป็นพนักงานฝ่ายสนับสนุนที่บาร์แห่งนี้
พวกเราตรวจดูกล้องวงจรปิดทั้งหมดแล้ว เธอวิ่งไล่ตามแมวขึ้นมาถึงชั้นบนสุดจริง ๆ ครับ”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนเสริมอีกประโยค
“ไม่พบหลักฐานว่าเธอมีส่วนเกี่ยวข้องกับฝ่ายตรงข้ามครับ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น นิ้วมือก็เลื่อนเปิดหน้าข้อมูลในแท็บเล็ต
เสิ่นเยี่ยนข้ามคำให้การของกลุ่มคนที่วางยาไปโดยตรง แล้วกดเปิดแฟ้มที่ระบุชื่อเจียงหลี