แววตาของเพย์ฉือเหิงพลันลุ่มลึกขึ้น
ขายาวใต้กางเกงลำลองก้าวออกไปอย่างทรงพลังและเต็มไปด้วยแรงกดดัน เขาขยับเข้าใกล้ทั้งสองอย่างแนบเนียน
กลิ่นหอมของดอกสาลี่เข้มข้นขึ้น แทบจะโอบล้อมตัวเขาไว้ทั้งคน
เพย์ฉือเหิงรู้สึกคอแห้งผาก
ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงตามจังหวะกลืนน้ำลาย
ในจังหวะนั้นเอง เจียงหลีก็เหยียบโดนกรวดเปียกลื่นก้อนหนึ่ง
เธอร้องอุทานเบา ๆ ก่อนจะเอนหงายไปด้านหลัง
แขนแกร่งทรงพลังข้างหนึ่งโอบเข้ามาจากด้านหลัง รั้งเอวเธอไว้
เพย์ฉือเหิงรับเธอเข้ามาไว้ในอ้อมกอด
เอวที่สัมผัสได้นั้นนุ่มนวลและยืดหยุ่น สัมผัสดีอย่างน่าตกใจ
ระยะห่างระหว่างทั้งสองหายไปจนหมดสิ้น
ข้อนิ้วของเพย์ฉือเหิงแข็งเกร็ง
ไออุ่นจากร่างหญิงสาวใต้ฝ่ามือส่งผ่านเสื้อกีฬาเข้ามา ความร้อนทุกกระเบียดถูกขยายขึ้นหลายเท่า
ร้อนเสียจนเขาแทบจะรักษาท่วงท่าสุภาพที่เสแสร้งไว้ได้ไม่อยู่
เขาถึงกับสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนแผ่วเบาแต่ละครั้งจากเอวและหน้าท้องของเธอ
นุ่มจริง ๆ
หอมจริง ๆ
ปฏิกิริยาครอบครองที่คืบคลานอยู่ในเงามืดเติบโตขึ้นอย่างบ้าคลั่งในชั่วขณะนี้
เพย์ฉือเหิงไม่เพียงไม่คลายมือ กลับยิ่งรัดแขนแน่นขึ้นอีกเล็กน้อย
กดเธอไว้ในอ้อมกอดของเขาอย่างมิดชิด
ในดวงตาดำขลับที่เดิมทีอ่อนโยนคู่นั้น มีอารมณ์หม่นลึกเข้มข้นกำลังปั่นป่วน
เจียงหลีได้สติกลับมา แล้วขยับตัวอย่างอึดอัดเล็กน้อย
แต่แขนที่พาดอยู่ตรงเอวกลับแข็งดั่งคีมเหล็ก
แรงมหาศาลจนน่าตกใจ ทว่ากลับไม่ทำให้เธอเจ็บแม้แต่นิดเดียว