ผู้ช่วยพิเศษยืนอยู่ข้าง ๆ เดิมทีก้มหน้าจัดการข้อความในโทรศัพท์อยู่
หางตาเหลือบเห็นถาดอาหาร มือก็ชะงักไป
อาหารบนรถเข็นหายไปครึ่งหนึ่งแล้ว
มื้อเช้าชุดนี้จัดเตรียมตามมาตรฐานปกติของเสิ่นเยี่ยน
โจ๊ก ซาลาเปา เกี๊ยวนึ่ง ของกินเล่นจานเล็ก ของหวาน ผลไม้ มีครบทุกอย่าง
ต่อให้เป็นผู้ชายวัยผู้ใหญ่ ก็ยังไม่แน่ว่าจะกินได้เกลี้ยงขนาดนี้
แต่เด็กสาวที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะอาหารกลับค่อย ๆ กินทีละคำ ดูเรียบร้อยน่ารักเหมือนเดิม แม้แต่ท่าเคี้ยวยังแผ่วเบา
มีเพียงความเร็วที่จานว่างเปล่าลงเท่านั้นที่ซื่อสัตย์ต่อความจริง
แมวลายวัวนั่งยองอยู่ตรงมุมโต๊ะ หางพันรอบอุ้งเท้า กินอย่างตั้งใจไม่แพ้กัน
ผู้ช่วยพิเศษมองแมวทีหนึ่ง แล้วมองเจียงหลีอีกที
เมื่อคืนตอนคนกับแมวบุกขึ้นไปถึงชั้นบนสุด เขายังคิดว่าเป็นแค่เรื่องบังเอิญ
แต่ดูท่าตอนนี้ แม้แต่ปริมาณอาหารที่กินก็คล้ายกันเสียเหลือเกิน
เจียงหลีกลืนเกี๊ยวนึ่งใสคำสุดท้ายลงคอ แล้วยื่นมือลูบท้องแบนราบของตัวเอง
ในท้องยังว่างโหวง
เหมือนเพิ่งอิ่มแค่หกส่วน
มื้อเช้านี้ปริมาณมหาศาล อย่าว่าแต่พวกสาว ๆ ที่ปกติเอาแต่ร้องว่าจะลดน้ำหนักเลย
ต่อให้เป็นชายฉกรรจ์วัยผู้ใหญ่ที่ทำงานใช้แรงอยู่ในไซต์ก่อสร้างมาทั้งปี ก็ยังไม่แน่ว่าจะยัดของแคลอรีสูงพวกนี้ลงท้องได้หมด
เธอเหลือบมองแมวลายวัวที่กำลังเลียอุ้งเท้าอยู่ตรงมุมห้อง
ระบบที่ปลอมตัวเป็นสัตว์ตัวนี้เพิ่งจัดการเกี๊ยวนึ่งใสไปสองเข่งเหมือนกัน
【น้องระบบ ฉันกินเยอะเกินไปหรือเปล่า?】
เธอตั้งคำถามขึ้นในหัว
เมื่อครู่เผลอไปแวบเดียว ก็จัดการอาหารเช้าราคาแพงบนโต๊ะที่ปกติไม่เคยเห็นไปเกินครึ่งแล้ว