ภายในห้องชุดชั้นบนสุด
เมื่อกู้เจ๋อถูกพาตัวเข้ามา สิ่งแรกที่เขาเห็นคือชายหนุ่มซึ่งนั่งอยู่บนโซฟา
เสื้อเชิ้ตสีดำ กางเกงสูท
เขานั่งอย่างสบาย ๆ ขายาวไขว้กัน
มือเล่นไฟแช็กสีดำอย่างเชื่องช้า ทว่าทั่วทั้งร่างกลับแผ่แรงกดดันที่ทำให้ผู้คนไม่กล้าเข้าใกล้
รูปร่างเช่นนี้ กู้เจ๋อเคยเห็นมาก่อน
คือผู้ชายที่นั่งอยู่ข้างเจียงหลีในโรงหนังวันนั้น
วันนั้นแสงสลัว เขาเพียงรู้สึกว่าอีกฝ่ายร่ำรวยและมีบารมี
บัดนี้เมื่อเผชิญหน้ากันในระยะไม่กี่ก้าว กู้เจ๋อถึงได้ตระหนักขึ้นมาว่าตนคิดตื้นเขินเกินไป
เดิมทีเขาคิดว่าพ่อเลี้ยงที่เจียงหลีไปเกาะนั้น คงเป็นผู้ชายวัยกลางคนเสียอีก
แต่คนตรงหน้ากลับยังหนุ่ม หล่อเหลา และมีรัศมีข่มคน
ความสุขุมเยือกเย็นของผู้มีอำนาจในตัวชายหนุ่ม ทำให้แม้แต่กู้เจ๋อที่เก่งที่สุดเรื่องรักษาหน้าตัวเอง ยังฝืนแสดงท่าทีดูแคลนออกมาไม่ได้
ไป๋หยวนยืนอยู่ด้านหลังกู้เจ๋อ สีหน้าที่ซีดเผือดเมื่อครู่เปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อเห็นเสิ่นเยี่ยนชัดเจน
เธอเคยพบผู้ชายหน้าตาดีมามาก
แต่ผู้ชายอย่างเสิ่นเยี่ยนนั้นหาได้ยาก
คิ้วตาเย็นชา สันจมูกโด่ง ริมฝีปากบางไร้อารมณ์
แม้แต่ท่านั่งก็ยังแฝงความสูงส่งและอันตรายของผู้ที่อยู่เหนือคนมานาน
เนื้อผ้าเสื้อเชิ้ตแนบไปกับบ่า แผ่นหลัง และเอว เผยให้เห็นพละกำลังอันแข็งแกร่ง
ทว่าก็ถูกความรู้จักยับยั้งชั่งใจของเขากดเอาไว้
ยิ่งยับยั้งมากเท่าไร ก็ยิ่งชวนให้คนอยากเห็นเขาสูญเสียการควบคุมสักครั้ง
ฝ่ามือของไป๋หยวนชื้นเหงื่อ ความหวาดกลัวในใจถูกความรู้สึกอีกอย่างเบียดจนถอยไป
ทำไมต้องเป็นเจียงหลี