ข้ามภพ: เฮ้ ๆ ยัยจอมตะกละเลือกแต่ของเด็ด

ตอนที่ 6 ผู้มัวเป็นต่อแห่งความพินัยเช่นนี้ 6

7 นาที· 1.6K คำ

เสิ่นเยี่ยนก้มมองแมวตัวนั้นแวบหนึ่ง พอเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง สีหน้าก็ไม่ผ่อนคลายลงแม้แต่น้อย

แมวเป็นแมวจริง

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคนจะไร้มลทินไปด้วย

ฤทธิ์ยากำลังพลุ่งพล่านอยู่ในเส้นเลือด

ขมับของชายหนุ่มเต้นตุบ ๆ ความร้อนรุ่มในร่างกายทะลักขึ้นมาเป็นระลอกแล้วระลอกเล่า

ความรู้สึกนี้บีบให้เขากำขอบวงกบประตูแน่นจนข้อนิ้วซีดขาวผิดปกติ

ตามกฎแล้ว เขาควรสั่งให้ลูกน้องพาผู้หญิงคนนี้ไปสอบสวน

แต่ขณะที่เขากำลังจะเอ่ยปาก กระแสลมที่พัดเข้ามาในทางเดินกลับนำพากลิ่นหนึ่งมาด้วย

หญิงสาวตรงหน้าแผ่กลิ่นหอมของดอกสาลี่เจือกลิ่นหวานละมุนคล้ายน้ำนม

กลิ่นหอมนั้นแทรกซึมเข้าไปในประสาทสัมผัสที่ถูกรบกวนด้วยยา ให้ผลไม่ต่างจากหยดน้ำที่ตกลงในกระทะน้ำมันเดือด

คลื่นความร้อนที่เดิมทีเสิ่นเยี่ยนยังพอข่มไว้ได้ พลันทะลักจากท้องน้อยขึ้นมา

เหลวไหลสิ้นดี

เขาใช้ชีวิตมาเกือบสามสิบปี ไม่เคยหวั่นไหวแม้เพียงครึ่งวินาทีเพราะกลิ่นของผู้หญิงคนไหนมาก่อน

เขาไม่ใช่คนที่หมกมุ่นในกามารมณ์

ร่างกายของเขาไม่ควรมีปฏิกิริยาเช่นนี้

ถ้าอย่างนั้นนี่คืออะไรกัน

สารกระตุ้นฟีโรโมนรุ่นใหม่หรือ

ยาปลุกกำหนัดแบบออกฤทธิ์ช้า ซึมผ่านผิวหนังและส่งผลเฉพาะจุดหรือ

คู่แข่งวิจัยสิ่งใหม่ที่เจาะจงกับร่างกายของเขา แล้วส่งผู้หญิงที่ดูไร้พิษภัยคนนี้มาเป็นพาหะหรือ

สมองของเขากำลังประเมินสถานการณ์

แต่ร่างกายกลับก้าวนำหน้าเหตุผลไปแล้ว

มือของเขาเลื่อนออกจากวงกบประตู นิ้วทั้งห้าคว้าข้อมือของเจียงหลีไว้

เจียงหลีชะงักลมหายใจ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป