ชายหนุ่มมองหญิงสาวในอ้อมแขนที่แก้มแดงระเรื่อ
ในดวงตาเต็มไปด้วยความปรารถนาและความอยากครอบครองที่ไม่อาจท้าทายได้ ราวกับตาข่ายแน่นหนาที่ไร้ช่องว่าง
เขาแนบริมฝีปากข้างหูนาง กัดติ่งหูเบา ๆ
“กระโปรงพวกนี้ ชอบตัวไหน”
สมองของเจียงหลีมึนงงไปหมด แม้แต่ลมหายใจก็ยังรวน
ผู้ช่วยพิเศษยังรออยู่ด้านนอก ไอเย็นจากห้างราวกับซึมผ่านช่องประตูเข้ามา
แต่ชายหนุ่มกลับไม่สนใจเลย..........
..........
ดวงตาของเจียงหลีแดงก่ำจนชุ่มฉ่ำ นิ้วทั้งสิบจิกลงบนเนื้อผ้าบริเวณแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่ม
“เอา……เอาทุกตัว”
เสียงของนางพร่าแตกจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ ทำได้เพียงฝืนตอบคำถามเร่งเร้าอย่างร้ายกาจของเขา
เมื่อได้ยินคำตอบที่พอใจ ชายหนุ่ม..........
ออกซิเจนในพื้นที่คับแคบถูกช่วงชิงไปอย่างบ้าคลั่ง หยาดเหงื่อไหลผ่านคิ้วคมเข้มเย็นชาของเขา
หยดลงบนผิวบอบบางนุ่มนวลของหญิงสาว แผดเผาจนเกิดความร้อนระอุ
ความร้อนนั้นแผ่ลามไปตามผิวกายที่แนบชิดกัน ทักษะขยายสัมผัสสองทางทำให้ทั้งคู่ดำดิ่งสู่จุดสูงสุดแห่งความเร่าร้อนพร้อมกัน
จนกระทั่งท้ายที่สุด.......
การช่วงชิงอันเร่าร้อนนี้จึงสิ้นสุดลง
เสิ่นเยี่ยนโอบหญิงสาวที่อ่อนปวกเปียกราวกับไร้กระดูกไว้ในอ้อมแขนแน่น ลมหายใจหอบหนักของเขาค่อย ๆ สงบลงหลังผ่านไปเนิ่นนาน
ฝ่ามือใหญ่หนาอุ่นร้อนดึงกระดาษทิชชูที่แขวนอยู่ข้าง ๆ มา แล้วค่อย ๆ เช็ดให้นางอย่างอดทน........
จากนั้นเขาหยิบกระโปรงสีดำตัวสั้นมาช่วยนางสวมใส่อย่างชำนาญ
เสียงรูดซิปดังชัดเจนเป็นพิเศษท่ามกลางความเงียบสงบ
เจียงหลีพิงอกแข็งแกร่งของเขา หอบหายใจจนแทบขาดใจ ไม่มีแม้แต่แรงจะยกนิ้วสักนิ้ว
นิ้วมือของชายหนุ่มสอดเข้าไปในเรือนผมยาวที่ยุ่งเล็กน้อยของนาง ก่อนค่อย ๆ จัดเส้นผมให้เรียบร้อย