【นางรู้ดีว่าลำพังตัวเองไม่มีทางแก้แค้นได้ และช่วงนี้เสิ่นเยี่ยนกำลังจัดระเบียบอำนาจใหม่พอดี
พวกอดีตลูกน้องที่ถูกกวาดล้างออกไปต่างไม่พอใจ ไป๋หยวนจึงเป็นฝ่ายไปหาพวกเขาเพื่อร่วมมือ
พวกเขาต้องการชีวิตของเสิ่นเยี่ยน ส่วนไป๋หยวนต้องการให้เจ้าตาย】
เจียงหลีหลุบตาลง นิ้วมือขยำชายเสื้อคาร์ดิแกนแน่นโดยไม่รู้ตัว
นางคิดมาตลอดว่าโลกของเสิ่นเยี่ยนอยู่ห่างไกลจากนางมาก เรื่องอำนาจและการเข่นฆ่าในเงามืดเหล่านั้นไม่เกี่ยวข้องกับนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมดาอย่างนางเลย
แต่วันนี้ นางได้สัมผัสถึงวิกฤตที่อาจพรากชีวิตไปได้ทุกเมื่ออย่างแท้จริง
ในที่สุดไฟสีแดงหน้าห้องฉุกเฉินก็ดับลง
ประตูถูกเปิดออก หมอถอดหน้ากากแล้วเดินออกมา
ผู้ช่วยพิเศษรีบเดินเข้าไปหา
“เย็บปิดบาดแผลเรียบร้อยแล้ว ไม่มีอาการน่าเป็นห่วง
แต่ต้องนอนพักฟื้นอยู่กับที่สักระยะ ห้ามเคลื่อนไหวรุนแรง” หมอกำชับข้อควรระวัง
เจียงหลีเดินตามหลังผู้ช่วยพิเศษ พอได้ยินคำพูดนั้น หัวใจที่แขวนค้างอยู่ก็กลับลงไปอยู่ในอกเสียที
ภายในห้องพักผู้ป่วยวีไอพีระดับสูง
เสิ่นเยี่ยนนอนคว่ำอยู่บนเตียงผู้ป่วยกว้างใหญ่ ช่วงบนของร่างกายพันด้วยผ้าพันแผลหนา มีสีแดงจาง ๆ ซึมออกมาเป็นจุด ๆ
ใบหน้าด้านข้างที่ปกติเย็นชาแข็งกระด้างของชายหนุ่ม บัดนี้ซีดขาวเพราะเสียเลือดมาก ดวงตาที่ปิดสนิททำให้แรงกดดันชวนหวาดหวั่นลดลงไปเล็กน้อย
เจียงหลีเดินเข้าไปอย่างแผ่วเบา แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเตียง
หลังจากตรวจสอบการรักษาความปลอดภัยทุกจุดเรียบร้อยแล้ว ผู้ช่วยพิเศษก็ถอยออกจากห้องอย่างเงียบ ๆ ปล่อยพื้นที่ไว้ให้คนทั้งสอง