เสิ่นเยี่ยนยกมือกดขมับ
เจียงหลีมีอิทธิพลต่อเขามากเกินไป
มากเสียจนเขาเริ่มคิดถึงเรื่องที่ไม่เคยอยู่ในแผนการของเขามาก่อน
ลูก อนาคต หรือแม้กระทั่งว่าเธอจะรักเขาหรือไม่
คำว่ารัก ในอดีตสำหรับเขาแล้วไร้ค่าเสียจนไม่ควรค่าแก่การเอ่ยถึง
แต่พอเอามาผูกกับเจียงหลี มันกลับกลายเป็นสิ่งที่ทั้งขัดหูขัดตาและเย้ายวนใจ
เขาอยากให้เธอรักเขา
ความคิดนี้ทำให้สีหน้าของเสิ่นเยี่ยนยิ่งดูแย่ลง
เขาถึงกับอยากได้ความรักจากผู้หญิงคนหนึ่ง
ยังอยากให้เธอเต็มใจ อยากให้ในดวงตาของเธอมีเพียงเขา
อยากให้เธอเป็นฝ่ายโผเข้ามากอด เรียกเขาด้วยเสียงอ่อนหวาน
อยากให้เธอลืมกู้เจ๋อ
ลืมจนหมดสิ้น
ช่างเหลวไหลถึงขีดสุด
ในสายตาเขา ความรักเป็นสิ่งไร้ค่าแม้แต่สตางค์เดียว
ตลอดหลายปีที่คลุกคลีอยู่ในโลกใต้ดิน เขาเห็นคู่สามีภรรยาที่รักกันดีหักหลังกันเพื่อผลประโยชน์มามากเกินไป
กาลเวลาเป็นสิ่งที่โหดร้ายที่สุด มันกัดกร่อนความเร่าร้อนทุกอย่างจนหมดสิ้น
ต่อให้เป็นคู่สามีภรรยาที่รักกันมากที่สุด ก็ยังพ่ายแพ้ให้กับความเป็นจริง
ผู้ชายก็ยังคงออกไปเสาะหาเรือนร่างสาว ๆ อยู่ดี
แม้เขาจะไม่หลงใหลในรูปโฉม และไม่มีความปรารถนาต่ำต้อยเช่นนั้น
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะยอมให้สิ่งที่เลื่อนลอยอย่างความรู้สึกมาชักจูง
ถ้าอยากได้สัตว์เลี้ยงที่เชื่อฟัง ก็เลี้ยงไว้ในกรงก็พอ
ห้ามปล่อยให้เธอมีอิทธิพลต่อเขาจนเสียการควบคุมเด็ดขาด
เดิมทีเขาตั้งใจจะเลื่อนการประชุมคืนนี้
แต่ความคิดที่จะกลับไปบ้านริมเนิน ใช้ค่ำคืนแสนสุขกับเธอต่อ ถูกเขาตัดทิ้งอย่างไม่ลังเล
ห้ามปล่อยให้ตัวเองเสพติดเรื่องแบบนี้เด็ดขาด