น้ำเย็นสาดรดแผ่นหลังกว้าง โจวชื่อเย่ปิดฝักบัว
ร่างกายนี้แข็งแรงเกินไป อยากเป็นหวัดยังยากขนาดนี้
เขาหยิบผ้าขนหนูสีขาวข้างกายมาเช็ดผมลวก ๆ สองที สายตาหยุดอยู่ที่กระจกเหนืออ่างล้างหน้า
หยาดน้ำไหลจากผมดำยุ่งเหยิงของเขา ลงมาตามสันจมูกโด่งสูง ผ่านไหปลาร้า
ในเมื่อแผนแกล้งเจ็บยังใช้ไม่ได้ชั่วคราว ก็เหลือแต่ต้องยั่วยวนด้วยเรือนร่างแล้ว
โจวชื่อเย่คว้าผ้าเช็ดตัวสีขาวมาพันรอบสะโพกอย่างลวก ๆ
เอวสอบแน่นกระชับเผยออกมาอย่างหมดจด
เขาหมุนลูกบิดประตูห้องน้ำแล้วก้าวยาว ๆ ออกไป
แสงไฟสีเหลืองนวลในห้องนั่งเล่นลอยอวลด้วยกลิ่นกุ้งเครย์ฟิช
เจียงหลีกำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย ริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงเปื้อนน้ำมันพริกวาววับ ดูเย้ายวนชวนลิ้มลองเป็นอย่างยิ่ง
พอได้ยินเสียงประตูห้องน้ำเปิด นางก็เงยหน้าขึ้น
เพียงมองแวบเดียว กุ้งในมือก็แทบหล่นลงบนโต๊ะกลาง
เด็กหนุ่มยืนอยู่ตรงนั้นอย่างเปิดเผย
มีเพียงผ้าเช็ดตัวพันกายไว้ผืนเดียว
ผิวสีน้ำผึ้งสุขภาพดีเปล่งประกายชุ่มฉ่ำใต้แสงไฟ
จากหัวไหล่กว้างลงมาเป็นกล้ามอกแน่นเต็มตึง หยาดน้ำกลิ้งไปตามแนวกล้ามเนื้อที่เด่นชัด
ไหลผ่านหน้าท้องซึ่งเผยกล้ามเนื้อเป็นลอนทั้งแปด ก่อนหายลับเข้าไปตรงเส้นรูปปลาวาฬ และสุดท้ายก็หายไปที่ขอบผ้าเช็ดตัวสีขาว
ขาของเด็กหนุ่มยาวมาก ผ้าเช็ดตัวผืนนี้คลุมได้เพียงกลางต้นขา เผยให้เห็นต้นขาแน่นแข็งแรง
เปี่ยมด้วยแรงดึงดูดดิบเถื่อน สะกดสายตาจนยากจะละไปได้
เจียงหลีอ้าปากค้าง แก้มขาวผ่องพลันแดงระเรื่อ ใบหูที่อิ่มใสก็แดงก่ำไปด้วย
นางรีบเบือนหน้าหนี น้ำเสียงแฝงความลนลาน
“น้องเย่ เหตุใดถึงไม่สวมเสื้อผ้าแล้วออกมา!”
【น้องระบบ! ช่วยด้วย!
นี่มัน…นี่มันสุดยอดเกินไปแล้ว!
ฉันใกล้จะอดใจไม่ไหวแล้ว】
แมวลายวัวตัวอ้วนกลมสลายตัวไปทันทีตั้งแต่เด็กหนุ่มเปิดประตู
【ที่รัก! นี่มันอาบน้ำเสียที่ไหนกัน นี่มันพระชายาชายลงมาจุติเพื่อโปรดสัตว์โลกชัด ๆ!】
เจียงหลีก้มหน้าทำทีเป็นไม่สนใจ ทว่าสายตากลับอดเหลือบมองเอวเขาไม่ได้