“ใครเหรอ? พวกเรารู้จักกันด้วยหรือ?”
“ใช่สาวเชียร์ลีดเดอร์จากโรงเรียนข้าง ๆ คนนั้นหรือเปล่า? คราวก่อนเธอยื่นน้ำให้นาย แต่นายก็ไม่รับ”
“หรือว่านางแบบหน้าใหม่จากงานแสดงรถยนต์ครั้งก่อน? คนที่โพสต์รูปนายลงโมเมนต์สามวันน่ะ?”
เพื่อนร่วมทีมหลายคนกอดลูกบาสเกตบอลเดินเข้ามาล้อม สีหน้าตื่นเต้นพึงพอใจยิ่งกว่าตอนชนะการแข่งขันเสียอีก
โจวชื่อเย่นั่งอยู่บนม้านั่งยาวข้างสนาม ขายาวทั้งสองข้างเหยียดออกอย่างสบาย ๆ
เสื้อกล้ามสีดำเปียกชุ่มแนบติดแผงอก กล้ามเนื้อเป็นมัดเด่นชัดใต้แสงไฟสีเหลืองสลัว
เขาหลุบตาลง เงียบไปครู่ใหญ่กว่าจะเอ่ยถามว่า
“ถ้าคนที่ชอบมีแฟนแล้ว ควรทำยังไง?”
คนที่ยืนล้อมอยู่เงียบกริบไปพร้อมกัน
“เฮ้ย! นายคิดจะเป็นมือที่สามหรือไง?”
โจวชื่อเย่บีบขวดน้ำในมือจนดังกรอบแกรบ หางตาพลันตึงขึ้น เผยแววอำมหิต
“มือที่สามอะไรกัน ฟังแล้วไม่น่าฟัง”
“แล้วจะให้เรียกว่าอะไรล่ะ? เขามีแฟนอยู่แล้วยังคิดถึงเขาอีก ไม่ใช่ว่า...”
“แฟนของเธอไม่คู่ควรกับเธอ”
โจวชื่อเย่พูดขัด น้ำเสียงแผ่วเบา ทว่าดวงตาดำมืดจนน่าขนลุก
เพื่อนร่วมทีมมองหน้ากันไปมา
เอาเถอะ นี่มันไม่ใช่แค่ชอบแล้ว นี่มันถึงขั้นเอาชีวิตเลยต่างหาก
เพื่อนร่วมทีมคนหนึ่งถูมือเข้าหากัน ก่อนขยับเข้ามาใกล้แล้วลดเสียงลง
“พี่เย่ ถ้าถามฉัน วิธีที่เร็วที่สุดก็คือทำให้แฟนของเธอทำผิดพลาด
นอกใจ ถูกจับได้อะไรแบบนั้น ผู้หญิงทนเรื่องพวกนี้ไม่ไหวหรอก”
“ถ้าเป็นฉันนะ พี่เย่ก็ใช้หน้าตาหล่อ ๆ ให้เป็นประโยชน์สิ! ถอดเสื้อยั่วเลย!
ตัวสูงขนาดนี้ กล้ามท้องแปดแพ็กแบบนี้ ผู้หญิงคนไหนจะต้านไหว?”
โจวชื่อเย่ฟังพวกนั้นพูดจ้อกันไม่หยุด สีหน้าฉายแววรำคาญ