เจียงหลีเงยหน้าขึ้น ดวงตาเต็มไปด้วยความงุนงง
ช้อปปิ้ง?
กับเสิ่นเยี่ยน?
เมื่อครู่ยังทำท่าเหมือนจะรวบตัวเธอเข้าไปกอด ตอนนี้กลับชวนไปช้อปปิ้งเพื่อช่วยย่อยอย่างนั้นเหรอ?
【น้องระบบ เขาจะพาฉันไปช้อปปิ้งจริง ๆ เหรอ แบบนี้นับเป็นเดตตรงไหนกัน?】
แมวลายวัวตัวน้อยที่หมอบอยู่บนพรมขนแคชเมียร์เนื้อนุ่มเลียเศษเนื้อที่ติดอยู่บนอุ้งเท้าอย่างสง่างาม
หางยาวกวัดแกว่งไปมา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความขบขันของคนที่กำลังนั่งดูเรื่องสนุก
【ที่รัก มั่นใจหน่อย นี่แหละเดตฉบับคนปากแข็งระดับท็อป】
【เจ้านรกมีชีวิตคนนี้อุตส่าห์บินข้ามโลกกลับมาเพื่อประกาศปฏิกิริยาครอบครอง ตอนนี้ยังจะใช้เงินถล่มเธอให้มึนไปเลย】
【วิธีจัดการความปรารถนาของนายทุน ไม่เคยเรียบง่ายอยู่แล้ว】
แม้ในใจจะเห็นด้วยจนอดเบ้ปากไม่ได้ แต่สีหน้าของเจียงหลีกลับไม่กล้าเผยอะไรออกมาแม้แต่น้อย
บทสนทนาลับระหว่างคนกับแมวเช่นนี้ ย่อมไม่มีทางส่งไปถึงหูเสิ่นเยี่ยน
เขายืดตัวตรง แนวไหล่และแผ่นหลังดูคมกริบสง่างามภายใต้การตัดเย็บของสูทตัดเย็บพอดีตัวสุดสัปดาห์
ช่วงไหล่กว้าง เอวสอบ เป็นสัดส่วนที่สมบูรณ์แบบอย่างยิ่ง
เสื้อเชิ้ตสีเทาเข้มโทนเย็นปลดกระดุมคอไว้หลวม ๆ เงาของกระดูกไหปลาร้าลึกเด่นชัด
ทั้งตัวแผ่กลิ่นอายสูงศักดิ์เย็นชา ชวนให้คนแปลกหน้าไม่กล้าเข้าใกล้ ทุกอณูเต็มไปด้วยเสน่ห์ของบุรุษที่เปี่ยมด้วยแรงดึงดูด
ชายหนุ่มก้มมองเธอจากที่สูง กวาดสายตาเพียงครั้งเดียวก็เห็นอารมณ์ทั้งหมดในดวงตาของเธอ
“อย่าคิดมาก”
น้ำเสียงของเขาเย็นชาอย่างยิ่ง
นิ้วยาวแข็งแรงยกขึ้นจัดเนคไทที่ถูกดึงจนหลวมเมื่อครู่ให้กลับเข้าที่ ท่วงท่าควบคุมตัวเองได้อย่างสุขุมและสงบนิ่ง