น้ำในอ่างอาบน้ำปรับอุณหภูมิถูกเปลี่ยนไปหลายครั้งแล้ว
เจียงเฉินเหยียนนั่งยองอยู่ข้างอ่าง พับแขนเสื้อขึ้น เผยให้เห็นท่อนแขนแข็งแรงกำยำ
ทุกการเคลื่อนไหวประณีตบรรจงเกินเหตุ ราวกับกลัวว่าจะทำให้นางเจ็บแม้แต่น้อย
ท่าทางเต็มใจปรนนิบัตินางอย่างมีความสุขเช่นนั้น ไหนเลยจะยังเหลือมาดทรราชผู้กุมอำนาจมืดในต่างแดนอยู่สักนิด
เจียงหลีหรี่ตาอย่างสบายใจ ดื่มด่ำกับการปรนนิบัติชั้นเลิศ
หลังอาบน้ำเสร็จ เจียงเฉินเหยียนก็ใช้ผ้าขนหนูห่อตัวนาง ก่อนอุ้มนางกลับไปวางบนเตียงใหญ่ที่เปลี่ยนเครื่องนอนใหม่แล้ว
“หิวแล้วใช่ไหม?”
เจียงเฉินเหยียนลูบแก้มนาง “ในครัวอุ่นโจ๊กไว้ตลอด ข้าไปยกมาให้”
ไม่ถึงสองนาที ชายหนุ่มก็ถือถาดหรูหราเดินเข้ามา
มีโจ๊กทะเลหม้อดินเผาชามหนึ่งส่งกลิ่นหอมสดเข้มข้น ข้างกันยังมีติ่มซำกวางตุ้งอีกหลายจาน
ไอร้อนกรุ่นลอยขึ้นมา พร้อมกลิ่นหอมชวนกิน
สัญชาตญาณสาวกินเก่งของเจียงหลีถูกปลุกขึ้นมาทันที
ท้องของนางร้องโครกครากได้จังหวะพอดี
【ที่รัก! โจ๊กทะเลนี่ดูน่ากินสุด ๆ ไปเลย! เร็วเข้า กินอีกสักสองคำ!】
ตอนนี้เจียงหลีหิวจนท้องไส้แทบกิ่วจริง ๆ
เมื่อครู่ใช้เรี่ยวแรงไปมากเกินไป
เจียงเฉินเหยียนถือชามนั่งลงข้างเตียง ใช้ช้อนกระเบื้องตักโจ๊กขึ้นมาหนึ่งคำ แล้วเป่าที่ริมฝีปากอย่างระมัดระวัง
เขาลองเช็กอุณหภูมิ พอเห็นว่ากำลังดีก็ค่อยป้อนถึงปากเจียงหลี
“ที่รัก อ้าปาก”
น้ำเสียงทุ้มต่ำชวนใจสั่นของชายหนุ่มเจือความเอ็นดูเต็มเปี่ยม เขาค่อย ๆ ป้อนอาหารให้คนสำคัญของตนอย่างอดทน
เจียงหลีกลืนลงไปคำหนึ่ง