ในความคิด ระบบที่แปลงร่างเป็นแมวลายวัวกระโดดขึ้นมา โบกอุ้งเท้าฟูฟ่องไปมา
【ช่วยด้วย ที่รัก! ผู้ชายของเจ้าลงมือรวดเร็วเป็นสายฟ้าเลย!
เมื่อวานเพิ่งได้รายงานการตรวจดีเอ็น วันนี้ก็หอบบุตรสาวแท้ตัวจริงมาส่งถึงที่แล้ว
นี่มันไม่เหลือทางรอดให้ใครเลยจริง ๆ!】
เจียงหลีพยักหน้ารัว ๆ ในใจ
“เจ้าพาเธอมาเหรอ?” เจียงหลีหันไป ดวงตากลมโตเป็นประกายเต็มไปด้วยความตกตะลึง
“ทำไมเร็วจังเลย! เจ้าไม่ให้ฉันเตรียมใจสักนิด”
ช่างเด็ดขาดฉับไวเกินไปแล้ว
เพิ่งผ่านไปไม่กี่ชั่วโมงนับจากผลการตรวจดีเอ็นออกมา
ผู้ยิ่งใหญ่คนนี้กลับพาบุตรสาวแท้มาถึงที่แล้ว ไม่เหลือเวลาให้ใครได้หายใจหายคอเลยสักนิด
เจียงเฉินเหยียนยื่นแขนยาวออกไป ดึงเธอกลับเข้ามาในอ้อมกอดอีกครั้ง
ฝ่ามือใหญ่ประคองท้ายทอยเธอ ให้เธอแนบอกเขาอย่างสบายใจ
“ในเมื่อสืบจนรู้ความจริงแล้ว ก็ควรให้ทุกคนกลับไปอยู่ในที่ของตัวเอง”
น้ำเสียงของชายหนุ่มเย็นชา แฝงความเด็ดขาดเฉียบขาดแบบผู้มีอำนาจ เขาไม่เห็นว่านี่เป็นเรื่องผิดปกติแต่อย่างใด
นิ้วยาวเรียวของเขาสางผ่านเส้นผมดำขลับของเจียงหลี ค่อย ๆ ลูบจัดให้เข้าที่
“เรื่องของตระกูลเจียง ยิ่งจัดการเร็ว เจ้าก็ยิ่งหลุดพ้นจากมันได้เร็ว”
มีเพียงส่งบุตรสาวแท้ของตระกูลเจียงกลับไป เขาจึงจะมีเหตุผลชอบธรรมพอที่จะแยกเจียงหลีออกจากตระกูลเจียงอย่างเด็ดขาด
เจียงหลีฟังคำพูดเผด็จการและเย็นชาของชายหนุ่ม พลางกำชายกระโปรงแน่นด้วยความประหม่า
อันที่จริงในใจเธอก็รู้สึกอึดอัดไม่น้อย
ด้านหนึ่ง เธอสงสารสวีจือเสี่ย
หญิงสาวผู้เป็นบุตรสาวจากตระกูลสูงศักดิ์ในเนื้อเรื่องเดิม ต้องใช้ชีวิตลำบากอยู่ข้างนอกถึงยี่สิบปี
อีกด้านหนึ่ง เธอก็เป็นห่วงเจียงเช่าถิงกับฟู่หลิงอี้