“ดินชีวิตซีหรางนี่มันของอะไร?” เฉินเหวินถามขึ้นโดยไม่รู้ตัว
“มันคือดินชนิดหนึ่งที่วิเศษยิ่งนัก ถ้าปราศจากพลังชีวิตมากระทำ มันจะแข็งคงรูปตลอดกาล”
“ก็เหมือนกับตอนนี้แหละ มองไปก็เพียงก้อนหินโคลนธรรมดาที่ธรรมดาจนหาอะไรมาเทียบไม่ได้”
เซียนหงเส้าอธิบายทีละข้อ
“แล้วถ้ามีพลังชีวิตมากระทำล่ะ?” ดวงตาของเฉินเหวินส่องประกายขึ้นทันที
“ถ้ามีพลังชีวิตมากระทำ ความมีชีวิตทั้งหมดของมันจะถูกปลุกให้ตื่นขึ้น”
“ดินชีวิตซีหรางที่ถูกปลุกแล้ว จะมีความสามารถเร่งการเพาะปลูกพืชพรรณ”
“ถ้าในภาวะปกติ วัตถุดิบล้ำค่าที่ต้องใช้เวลาหนึ่งปีจึงจะงอกงาม มันต้องการเพียงหนึ่งเดือนกว่า ๆ นั่นคือมีฤทธิ์เร่งสิบเท่า”
“แต่นั่นเป็นเพียงฤทธิ์พื้นฐานที่สุดเท่านั้น ภายใต้การบ่มเพาะของพลังชีวิตอย่างต่อเนื่อง มันยังเติบโตขึ้นได้อีกไม่สิ้นสุด”
“ส่วนเพดานการเพาะปลูกจะถึงที่ใด ไม่มีผู้ใดล่วงรู้เลย”
“นอกจากนี้ มันยังมีความสามารถพิเศษอีกประการ นั่นคือทำให้ไม้แห้งกลับคืนสู่ฤดูใบไม้ผลิ”
“หมายความว่า มันสามารถทำให้พืชที่ตายไปแล้วฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง”
เมื่อฟังถ้อยคำของเซียนหงเส้า เฉินเหวินอดสูดลมหายใจเข้าลึกไม่ได้
ต้องยอมรับว่า ฤทธิ์เหล่านี้เรียกได้ว่าขัดต่อธรรมชาติของสวรรค์
ในยามนี้ เขาในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเซียนหงเส้าถึงบอกว่าผลเทพวิเศษสีส้มนี้ไม่ด้อยไปกว่าสีม่วง
บางทีสำหรับผู้ที่ไร้พลังชีวิต สิ่งนี้อาจไม่ใช่อะไรเลยก็จริง
แต่เขากลับมีมันโดยบังเอิญ
ดังนั้น จึงเป็นเหตุให้ดินชีวิตซีหรางนี้หายากยิ่งกว่าหาเข็มในมหาสมุทร
ต่อไปเป็นผลถัดไป
เฉินเหวินสูดลมหายใจเข้าลึก กดคลื่นอารมณ์ที่ปั่นป่วนในใจเอาไว้
แล้วจึงยื่นมือคว้าผลเทพวิเศษสีเขียวเข้ามาในฝ่ามือ
คราวนี้เขาไม่ลังเลอีกต่อไป หยดพลังวิญญาณลงไปทันที
เหล่าต้นไม้วิเศษขนาดเท่าฝ่ามือ มีใบเพียงสามใบ ทั้งบนล่างเต็มไปด้วยลายอักขระดำ ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตา
ในวินาทีที่เหล่าไม้นั้นปรากฏ เอกภาพรอบ ๆ เกิดการบิดเบือน คลื่นอำนาจสยองแผ่ออกมาจากตัวมัน