เหล่าสาวใช้รวมตัวกันแขวนโคมไฟพลางนินทาซุบซิบ
ถ้อยคำเสียดสีเช่นนี้ช่วงนี้เซวียหนิงได้ยินไม่น้อย ก่อนหน้านี้นางยังเคยตวาดปรามไปบ้าง แต่ตอนนี้ทำเป็นไม่ได้ยินเสียจะดีกว่า
บางครั้งเผอิญพบซูจ้านที่สวนชิวสุ่ย ก็เพียงก้มหน้าก้มตา ยืนอย่างสงบรอให้ซูจ้านเดินจากไปก่อน
แม้แต่เจียงซื่อก็ยังดูออกว่านางไม่ได้คิดอะไรกับซูจ้านแล้ว แต่เหล่าบ่าวไพร่พวกนั้นกลับยังนินทาลับหลังอยู่ไม่เลิก
เซวียหนิงจนใจ แต่ก็ไม่มีกะจิตกะใจจะห้ามปราม
โชคดีที่พรุ่งนี้ก็เป็นวันปีใหม่แล้ว
หลังจากปีใหม่ ก็จะเป็นช่วงสอบชุนเหวย
ช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิปีนี้ กรมพิธีการกำหนดวันสอบชุนเหวยไว้ในช่วงต้นเดือนสาม ยิ่งใกล้วันที่นางจะแต่งงานกับท่านหลี่มากขึ้นเท่านั้น
เป่าฉานยกน้ำร้อนเข้ามาในห้องนอนชั้นในของศาลาชีอวิ๋น รอยยิ้มแต้มอยู่บนมุมปาก "คุณหนูคราวที่แล้วบอกว่าอยากรู้จักเหยียนหรานจวิ้นจู่ไม่ใช่หรือเจ้าคะ บ่าวให้คนไปสืบข่าวมา ได้ความว่าวันนี้เหยียนหรานจวิ้นจู่จะเสด็จไปชมดอกไม้ขี่ม้าที่ตำหนักรอง คุณหนูจะลองไปดูไหมเจ้าคะ"
เซวียหนิงกำลังยุ่งกับการปักชุดแต่งงานของตัวเองมานานกว่าครึ่งเดือนแล้ว ไม่กล้าหยุดมือแม้แต่น้อย
ได้ยินคำนี้ จึงเงยหน้าขึ้น "ตำหนักรองแห่งใด"
เป่าฉานตอบ "ท่าน้ำเทียนสุ่ยข้างวัดเจิ้นกั๋ว ได้ยินว่าฉางกงจู่รับสั่งให้คนสร้างสนามม้าและอุทยานดอกไม้ให้เหยียนหรานจวิ้นจู่โดยเฉพาะ วิจิตรงดงามยิ่งนัก"
เซวียหนิงฉงน "ใกล้จะส่งท้ายปีเก่าเช่นนี้แล้ว จวิ้นจู่ไม่ไปร่วมงานเลี้ยงในวัง แต่กลับเสด็จไปตำหนักรองตามลำพังเพื่อชมดอกไม้ขี่ม้าหรือ"
เป่าฉานก็ไม่ทราบเหมือนกัน "ว่ากันว่าเหยียนหรานจวิ้นจู่พระนิสัยสันโดษ ไม่โปรดที่ทางที่มีผู้คนพลุกพล่าน ทุกปีก็ประทับ ณ ตำหนักรองของพระองค์เองเช่นนี้"