เย่ชูตัดเก็บได้อีกถุงอย่างรวดเร็ว แล้วขึ้นซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าของเย่ชิง «พี่ชิง ไปบ้านพี่กัน!»
เจียงวั่งมองมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าของเย่ชิงที่อัดของจนเต็มทั้งด้านหน้าและด้านหลัง «พวกเธอสองคนระวังหน่อยนะ เย่ชิง ฉันเคยบอกแล้วให้ซื้อรถสักคัน จะไปไหนมาไหนก็สะดวกกว่าแท้ ๆ แต่ดันขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า พอมีคนนั่งซ้อนก็ไม่สะดวกเลย»
«เรื่องของฉันน่า ในหมู่บ้านมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าสะดวกที่สุดแล้ว แต่เสี่ยวชู เธอน่าจะซื้อพาหนะไว้สักคันนะ ฉันจำได้ว่าเธอสอบใบขับขี่แล้วนี่»
«อืม ฉันมีใบขับขี่ครบทั้งรถยนต์กับมอเตอร์ไซค์ แต่ฉันก็คิดว่ามอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าสะดวกกว่าในหมู่บ้านเหมือนกัน เผื่อมีรถสวนกันบนถนนในหมู่บ้าน มันไม่ค่อยสะดวก ฉันว่าจะหาเวลาซื้อรถสามล้อไฟฟ้าสักคัน เอาไว้ขนของได้ด้วย»
ทั้งสองพยักหน้าตาม พอฤดูใบไม้ผลิผ่านไป ฤดูร้อนก็มาเยือน ผลไม้ฤดูร้อนในลานบ้านของเย่ชูมีมากมายเหลือเกิน หากขายออนไลน์จริง ๆ ก็คงต้องใช้รถขนของ
ไม่ต้องพูดถึงว่าเธอมีใบขับขี่หรือเปล่า ต่อให้ไม่มีใบขับขี่ พวกเขาก็ยังคิดว่ารถสามล้อสะดวกที่สุดในหมู่บ้าน
«จริงสิ พี่ชิง เมื่อกี้วิศวกรซ่งกับคนอื่น ๆ บอกว่ากำลังจะเตรียม…เตรียมอะไรกันเหรอ?»
«เอ่อ…» เย่ชิงสบตากับซ่งเหรินเจี๋ย ก่อนจะหันไปมองตั้นตั้นที่กำลังนั่งยอง ๆ อยู่บนหัวเย่ชู เจ้าตัวเล็กนี่ตอนนี้เป็นสตรีมเมอร์ประจำตัวเย่ชู ทุ่มเทกับงานอย่างเหลือเชื่อ
ก่อนหน้านี้ที่ปิดเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ ก็เพราะกลัวว่าจะมีคนคิดไม่ซื่อ แต่ตอนนี้สัญญาเรียบร้อยเป็นรูปเป็นร่างแล้ว ทั้งเงินประกันและเอกสารรับรองต่าง ๆ ก็ส่งเข้าบัญชีที่ทางอำเภอดูแลแล้ว หากทุกอย่างเร็วทันใจ สัปดาห์หน้าทีมก่อสร้างก็จะเข้าหมู่บ้าน ปิดเรื่องไว้ต่อไปไม่ได้หรอก