มีคนเข้าห้องไลฟ์สดมาหลายร้อยคนในพริบตา เย่ชิงเองก็ตื่นเต้นสุด ๆ “คลิปช่วงนี้ของเสี่ยวชู ฉันจะเอาไปลงบัญชีของฉันนะ ไว้เราทำคลิปร่วมกันดีไหม?”
เย่ชูกระโดดลงจากก้อนหิน “พี่ชิงลงได้เลย ฉันไม่ค่อยรู้วิธีตัดคลิปสั้น พี่ทำเหมือนเดิมก็ได้”
“งั้นฉันทำคลิปร่วมเอง ฉันว่าต้องดังแน่ เอาละ ทุกคนในห้องไลฟ์ พอฉันปล่อยคลิปตัดต่อออกมาแล้ว พวกเธอค่อยปล่อยตามนะ ช่วยให้เคพีไอของผู้ใหญ่บ้านที่ขยันขันแข็งคนนี้หน่อยได้ไหม!”
【ในเมื่อเธออ้อนวอนพวกเราอย่างน่าสงสารขนาดนี้แล้ว!】
【พวกเราก็ยิ่งไม่มีทางทำตามคำขอแน่นอน!】
【โพสต์ไปแล้ว ช้าไปแล้ว เดี๋ยวฉันแท็กเธอเลย】
เย่ชิงหน้าดำ “คนใจร้าย!”
แฟน ๆ กลุ่มนี้โดนสอนให้เสียคนกันหมดแล้ว ไม่น่ารักสักนิด แต่ดูมีชีวิตชีวาสุด ๆ แถมยังสนุกด้วย
“พี่ชิง ถ้าเดินลึกเข้าไปในเขาอีก เดี๋ยวลงเขาไม่ทัน วันนี้พวกเราไม่ได้เตรียมตัวมาดี กลับบ้านกันก่อนเถอะ คราวหน้าถ้าว่างค่อยพาทุกคนมาแคมป์บนเขา”
เย่ชิงมองเวลา ไม่ทันรู้ตัวก็ปาเข้าไปบ่ายสามแล้ว ถึงเวลาต้องรีบลงเขาจริง ๆ
เพิ่งต้นฤดูใบไม้ผลิ ฟ้ามืดเร็ว แถมอุณหภูมิกลางวันกับกลางคืนก็ต่างกันมาก
พวกเธอไม่ได้เอาไฟฉายมา มีแค่แบตเตอรี่สำรองโทรศัพท์เครื่องเดียว แถมเพราะไลฟ์สด แบตก็ลดไปครึ่งหนึ่งแล้ว
ถ้าลงเขาไม่ทัน ความมืดในเขาก็ไม่เหมือนกับความมืดข้างนอก
อยู่ในที่คุ้นเคยยังหลงทางหกล้มได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงบนเขา หากตัวเย็นจัดขึ้นมาจริง ๆ อาจถึงตายได้
ทั้งสองคนเร่งฝีเท้าลงเขา สิ่งที่น่าทึ่งคือจำนวนคนในห้องไลฟ์สดยังเยอะเหมือนเดิม