เย่ชูเพิ่งเดินเข้าครัว โทรศัพท์ก็ได้รับแจ้งเตือนเงินโอนเข้ามาหนึ่งรายการ
เย่ชูเห็นยอดเงินแล้วก็ชะงัก 80,000 ใครโอนมาเนี่ย หรือโอนผิดกันนะ
เธอกำลังจะโทรถามธนาคาร
โทรศัพท์ก็ดังขึ้นเสียก่อน
เป็นเบอร์แปลกในพื้นที่ เย่ชูลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนกดรับสาย
【เสี่ยวชู!】
เสียงคุ้นหูอยู่บ้าง แต่ฟังใสกว่าตอนอยู่ในห้องไลฟ์นิดหน่อย
“โมโม?”
【อืม ขอโทษนะ วันนี้ฉันไปหาไม่ได้ เดิมทีตั้งใจจะไปขอบคุณเธอต่อหน้า ที่ส่งน้ำผึ้งจากต้นสนหงโต้วที่มีแพคลิแทกเซลมาให้ ฉันเอาน้ำผึ้งของเธอไปตรวจวิเคราะห์แล้ว ข้างในมีแพคลิแทกเซลอยู่เยอะมาก เธอก็รู้ว่าแพคลิแทกเซลคิดราคากันเป็นกรัม ยาสำเร็จรูปบางชนิดที่ผลิตออกมาได้ ราคาต่อหลอดก็เป็นพันแล้ว】
【ผู้เชี่ยวชาญทางนี้ประเมินแล้วบอกว่าน้ำผึ้งขวดนี้มีมูลค่าราว 50,000 ฉันจะรับซื้อจากเธอขวดละ 80,000 เธอว่าโอเคไหม?】
“เอ่อ แพงไปหรือเปล่า มันก็แค่น้ำผึ้งที่ผึ้งเก็บมาได้โดยบังเอิญ แพงกว่าน้ำผึ้งทั่วไปหน่อยก็พอแล้ว ต่อให้ราคาเท่านมผึ้งก็ยังได้ แต่ 80,000...”
【ผู้เชี่ยวชาญของฉันบอกว่ามันมีมูลค่าเท่านี้ ก็คือเท่านี้ อีกอย่าง พวกเขาบอกว่าแม้แต่เครื่องมือที่ล้ำสมัยที่สุดก็ยังสกัดให้ได้ความบริสุทธิ์ระดับน้ำผึ้งของเธอไม่ได้ และรับรองไม่ได้ว่าจะมีสารพิษตกค้างหรือเปล่า น้ำผึ้งนี้ถ้ามีสารพิษอยู่แม้แต่นิดเดียวก็ไร้ประโยชน์】
【แต่น้ำผึ้งของเธอบริสุทธิ์มาก...】เถาจิ่งจวินเหลือบมองจูเก๋ออู๋หยางที่กินยาซึ่งหมอผู้เชี่ยวชาญเพิ่งปรุงเสร็จ แล้วเตรียมตัวออกไปข้างนอก แต่กลับหลับสนิทไปเสียก่อนขณะอยู่บนรถเข็น หมอผู้เชี่ยวชาญพยักหน้าพร้อมยิ้ม ยืนยันว่าตัวยาได้ผล
【มันมีประโยชน์กับฉันมาก ฉันโอนเงินให้เธอสูงกว่าราคาที่ผู้เชี่ยวชาญประเมิน ก็เพราะอยากให้เธอช่วยเตรียมให้อีก ฉันไม่ได้คิดจะสืบหาวิธีทำที่เป็นความลับของเธอ ต้องการแค่น้ำผึ้ง ถ้าเรื่องนี้ต้องเก็บเป็นความลับ ฉันก็จะช่วยปกปิดให้】