ตอนนั้นเอง เย่ชูก็ยกโทรศัพท์ลงมา หันกล้องเข้าหาตัวเอง «เธอพูดเกินไปแล้ว เสี่ยวถัง แต่ฉันขอเตือนทุกคนนะ ที่ฉันกล้าจับงูก็เพราะมั่นใจว่าจัดการได้ เวลาไปทำกิจกรรมนอกบ้าน ถ้าเจองูที่ไม่รู้จักก็อยู่ให้ห่างที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยทั่วไปงูจะไม่เข้ามาหาเรื่องคนก่อนหรอก แต่ถ้ามันเป็นฝ่ายเข้ามาหาเรื่อง แปลว่ามันมั่นใจว่าจะฆ่าคุณได้ นี่เป็นสัญชาตญาณของสิ่งมีชีวิต»
ตัวนำโชค 【สตรีมเมอร์พูดถึงงูจงอางใช่ไหม แบบนั้นก็ไม่ควรไปยุ่งจริง ๆ แต่ตอนแรกฉันนึกว่าเป็นไลฟ์สดจับงูนอกสถานที่ถึงได้กดเข้ามาดู ตอนนี้สตรีมเมอร์สายลุยหลายคนพอจับงูได้ก็ไม่กล้าให้คนดูเห็น เอาแต่ร้องโวยวาย ไม่คิดเลยว่าคนแรกที่ทำให้ฉันได้เห็นงูเห่าป่าชัด ๆ จะเป็นสตรีมเมอร์หน้าตาดี ไม่พูดแล้ว กดติดตามก่อนเลย】
ศูนย์แคลอรี 【ไม่ใช่สตรีมเมอร์หน้าตาดีนะ ลูกสาวฉันเป็นสตรีมเมอร์สายไลฟ์สไตล์ เน้นทำอะไรตามใจ ขอบคุณที่ติดตามนะ ไลฟ์นี้มีเซอร์ไพรส์ได้ทุกเมื่อ】
พอเห็นว่าเสี่ยวถังช่วยต้อนรับแฟนคลับใหม่ให้ทันที เย่ชูก็ยิ้มบาง ๆ เด็กคนนี้เห็นเธอเป็นคนในครอบครัวจริง ๆ สินะ ลูกสาวฉันงั้นเหรอ…
ดูท่าอายุคงยังไม่มาก ทำไมถึงอยากเป็นแฟนคลับสายแม่ได้นะ
เย่ชูจำชื่อเสี่ยวถังไว้เงียบ ๆ หวังว่าสักวันจะมีโอกาสขอบคุณเธอ
จากนั้นก็หันไปมองทั้งสามคนที่ยังขวัญเสียอยู่ «พี่ชิง ฉันจะเอาผงไล่งูไปโรยบนเขาหน่อย พี่ค่อยพาคนมาขึ้นเก็บผลไม้อีกทีนะ»
เย่ชิงพยักหน้าอย่างว่าง่าย ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าใครกันแน่ที่เป็นพี่ ใครเป็นผู้ใหญ่บ้าน
เธอก้าวเข้าไปเคาะหน้าผากเย่ชูเบา ๆ «เธอไปจับงูด้วยมือเปล่าได้ยังไง ต่อไปเห็นงูก็รีบอยู่ให้ห่าง เข้าใจไหม?»