【โอ้โห ตั้นตั้นขายเก่งจริง ๆ!】
【เจ้าของร้านยิ้มจนแก้มแทบแตกแล้ว ถ้าไม่มีตั้นตั้น ร้านนี้จะอยู่ยังไงเนี่ย】
【ของเล่นก็ธรรมดานะ แต่ถ้าตั้นตั้นเรียกฉันว่า ‘พี่ชาย’ สักคำ ซื้อ! ซื้อ! ซื้อเลย!!!!!】
เครื่องหมายอัศเจรีย์ที่เต็มหน้าจอบอกได้ชัดเจนว่าชาวเน็ตคนนั้นตื่นเต้นแค่ไหน
เจ้าของแผงของเล่นยิ้มจนเห็นฟัน คอยช่วยตั้นตั้นขายของอยู่ข้าง ๆ ใครยื่นมือมาจะจับตั้นตั้น เขาก็ปัดมือออกอย่างไม่เกรงใจ
ด้านหลังแผงยังมีเด็กผู้ชายคนหนึ่งใส่เครื่องช่วยฟัง คอยป้อนลูกเดือยให้ตั้นตั้นเป็นระยะ
เห็นตั้นตั้นเล่นสนุกขนาดนั้น เย่ชูฉวยจังหวะที่มันไม่ทันสังเกตเห็นเธอ เบียดออกจากฝูงชนไปแล้ว
“ใจเย็น ๆ นกแก้วที่บ้านเราเก่งแค่ไหนหลังจากค้นพบพรสวรรค์ พวกคุณก็รู้กันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ แต่ดูสถานการณ์ตอนนี้แล้ว ตั้นตั้นคงรั้งไว้ไม่อยู่จริง ๆ”
【อ๊า รู้อย่างนี้ว่าตั้นตั้นชอบขายของขนาดนี้ ฉันมาที่นี่ตั้งนานแล้วก็ดีสิ บ้านฉันมีร้านตั้งหลายร้าน】
【คิดว่าบ้านฉันไม่มีร้านหรือไง นี่มันพรหมลิขิตชัด ๆ แถมยังพิสูจน์ด้วยว่าเสี่ยวชูเคารพการเลือกของพวกนกแก้วจริง ๆ】
【ถ้าฉันมองไม่ผิด เด็กผู้ชายข้างเจ้าของร้านใส่เครื่องช่วยฟังอยู่ใช่ไหม!】
【งั้นเจ้าของร้านก็ยิ่งต้องการตั้นตั้นมากกว่าพวกเราอีก!】
【ล้อเล่นน่า ฉันเลี้ยงนกแก้วออนไลน์อยู่แล้ว ไม่เปลี่ยนตัวไหนทั้งนั้น】
เย่ชูเพียงยิ้มโดยไม่พูดอะไร ก็บอกแล้วไงว่าแฟนคลับในห้องไลฟ์ของเธออ่อนโยนกันมาก เพราะอ่อนโยนแบบนี้ ทุกคนถึงได้มาอยู่รวมกัน