“ฮัลโหล ทุกคน ยังอยู่กันไหม? ศูนย์แคลอรี โมโม?”
ศูนย์แคลอรี，【อยู่ค่ะ สตรีมเมอร์คนสวย ฉันกำลังอู้งานอยู่ ว่างตลอด ไม่ได้ไอดีคุณฉันไม่ไปไหนหรอก เพราะงั้นบอกไอดีมาได้หรือยังคะ?】
ส่วนโมโมส่งอีโมจิยกมือมาแทน เป็นการบอกว่ายังอยู่
“เอ่อ ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยเล่นไคว่โต่ว ตอนนี้ยังไม่มีบัญชี ไว้สมัครแล้วจะให้พี่สาวบอกพวกคุณนะ แล้วค่อยมากดติดตามฉัน!”
หรูซื่อจ้งฟู่，【หลอกกันหรือเปล่า ยุคนี้ยังมีคนไม่เล่นไคว่โต่วด้วยเหรอ?】
โมโม，【หรือคุณเล่นเสี่ยวลวี่ซูหรือบีจ้านล่ะ?】
เย่ชูหยิบอุปกรณ์ไลฟ์ขึ้นมาหันกล้องเข้าหาตัวเอง ก่อนส่ายหน้า “ไม่มีเลย เมื่อก่อนเอาแต่เรียน ไม่ค่อยสนใจคลิปสั้น ตอนนี้กลับบ้านมารับช่วงกิจการของพ่อแม่ พี่สาวบอกว่าถ้าอยากขายสินค้าเกษตรให้ดี ก็ต้องพึ่งไลฟ์สด แต่ไลฟ์สดทำยากมาก เธอบอกว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่บ้านที่สอบผ่านแล้ว กำลังคิดอยู่ว่าจะลงสนามเองดีไหม”
ช่องแสดงความคิดเห็นหัวเราะกันครืน ทุกคนนึกถึงเลขาหมู่บ้านคนหนึ่งที่ถูกบีบให้ลงสนาม ชาวเน็ตนี่ไล่ต้อนกันไม่หยุดจริง ๆ
ผู้ใช้ 5678，【หน้าตาสตรีมเมอร์ดูไม่เหมือนคนเรียนเก่งเลยนะ】
ศูนย์แคลอรี，【เฮ้ ฉันไม่เห็นด้วยนะ ยุคนี้ยังมีคนตัดสินผลการเรียนจากหน้าตากันอีกเหรอ เมื่อไหร่การเลือกปฏิบัติแปลก ๆ พวกนี้จะหายไปสักที】
ห่านแก่ตระกูลเฉิน，【สตรีมเมอร์โชว์วุฒิเลยสิ ฉันชอบดูคนโดนตบหน้า】
ศูนย์แคลอรี，【นี่คุณเป็นตำรวจเหรอคะ ถึงชอบตรวจบัตรประชาชนจัง】
เย่ชูรู้สึกซาบซึ้งที่ศูนย์แคลอรีซึ่งไม่เคยรู้จักกันมาก่อนช่วยปกป้องเธอแบบนี้ แต่ก็คิดว่าการเถียงกับคนในอินเทอร์เน็ตบางคนไม่มีประโยชน์
ถ้าโชว์วุฒิแล้วต้องตอบคำถามวิชาการด้วย ตอนนี้เธอกำลังหลบหน้าอาจารย์ที่ปรึกษากับรุ่นพี่แทบไม่ทัน จะให้พวกเขารู้ว่าเธอกำลังไลฟ์แล้วตามมาถามเอาเรื่องได้ยังไง
“ศูนย์แคลอรีพูดถูก ฉันไม่จำเป็นต้องพิสูจน์อะไรให้พวกคุณเห็น ฉันก็คือฉัน พวกเราบังเอิญมาเจอกันในอินเทอร์เน็ต ส่วนจะมีวาสนาได้เจอกันอีกไหมก็ยังไม่รู้ ไม่ว่าวุฒิการศึกษาจะเป็นยังไง ก็เปลี่ยนความจริงที่ว่าต่อไปฉันจะเป็นชาวสวนไม่ได้หรอก
ขอบคุณทุกคนที่อยู่เป็นเพื่อนฉันในห้องไลฟ์มานานขนาดนี้ ฉันก็ไม่รู้ว่าพี่สาวจะกลับมาเมื่อไหร่ ถึงเธอจะบอกว่าไม่ต้องสนใจ ยังไงในห้องไลฟ์ก็ไม่มีคนอยู่แล้วก็เถอะ แต่ฉันว่าคนอยู่ในนี้เยอะเลย ทุกคนไม่เบื่อแถมยังอยู่เป็นเพื่อนฉันตลอด งั้นฉันพาพวกคุณไปดูสวนผลไม้ของฉันนะ ตอนนี้เป็นฤดูดอกไม้บาน พวกคุณน่าจะชอบตอนที่ดอกไม้บานสะพรั่งที่สุด”
โมโม，【ดอกไม้มีอะไรน่าดู!】
ศูนย์แคลอรีพอใจที่เย่ชูพูดตรง ๆ ว่าเธอพูดถูก พอได้ยินเย่ชูบอกว่าจะพาไปดูดอกไม้ โมโมก็พูดว่าไม่ดูอีก
ศูนย์แคลอรี，【สตรีมเมอร์ไม่ใช่สายขายของ อยากไลฟ์อะไรก็ไลฟ์สิ ชอบดูก็ดู ไม่ชอบก็ไม่ต้องดู!】
โมโมพิมพ์จุดไข่ปลายาวเหยียด ไม่ใช่สิ พี่สาวคนนี้ทำไมดุจัง เขาพูดอะไรผิดไปหรือไง
แต่แล้วเย่ชูก็เปลี่ยนกล้อง จากกล้องหน้ากลายเป็นกล้องหลังทันที เผยให้เห็นดอกซากุระ ดอกแพร์ และดอกเหมยบานเต็มยอดไม้ ราวกับก้อนเมฆหิมะขนาดใหญ่
“ให้ทุกคนชมฝนดอกซากุระกันค่ะ!” เย่ชูตบต้นไม้เบา ๆ ดอกซากุระจำนวนมากก็ร่วงพร่างลงมา
ศูนย์แคลอรี，【อ๊ายยย… ฝนดอกซากุระ นี่มันฝนดอกซากุระจริง ๆ ถ้าใส่ชุดฮั่นฝูเดินเล่นท่ามกลางดอกซากุระแล้วเต้นรำ อ๊ายยย… แค่คิดก็สวยจนใจละลายแล้ว!】
ผู้ใช้ 3333，【สวยมาก!】
โมโม，【ก็อลังการดี!】
ตั้งชื่อเช้าไปยากกว่าอะไร，【เมนต์ข้างบนทำให้นึกถึงเด็กหนุ่มขี้โอ่คนหนึ่งเลย】
เย่ชูเห็นว่าทุกคนพอใจ ก็เดินต่อไป “ตรงนี้มีต้นซากุระอยู่ไม่กี่ต้น เป็นเชอร์รีลูกเล็กพันธุ์ดั้งเดิม รสหวานอมเปรี้ยว เนื้อค่อนข้างน้อย ขนส่งไม่สะดวก แต่ฉันชอบรสชาติของเชอร์รีลูกเล็กที่สุด พ่อเก็บไว้ให้พวกเรากินเองโดยเฉพาะ ตอนนี้ดอกไม้ใกล้โรยแล้ว อย่าคิดว่าฉันกำลังเด็ดดอกไม้ทิ้งนะ”
ศูนย์แคลอรี，【เอินเถาเอ๋อร์สินะ ฉันก็ชอบ】
ศูนย์แคลอรี，【ฉันยังคิดอยู่เลยว่าบ้านสตรีมเมอร์อยู่เมืองเดียวกัน แถมไม่ไกลด้วย สุดสัปดาห์นี้จะไปถ่ายรูปสักหน่อย ไม่นึกเลยว่าดอกไม้จะใกล้โรยหมดแล้ว】
“ไม่เป็นไรหรอก พลาดดอกซากุระไปก็ยังมีดอกไห่ถัง อีกสองวันนี้ก็จะบานแล้ว ช่วงดอกบานของมันนานกว่า” เย่ชูหันกล้องไปทางต้นไห่ถังริมกำแพง ดอกตูมสีชมพูเรียงรายอยู่บนกำแพง ราวกับกำลังเขินอายรอวันผลิบาน
ศูนย์แคลอรี，【ฉันยังชอบดอกซากุระมากกว่า ดอกไห่ถังสีจัดเกินไป ไม่เข้ากับชุดฉัน】
เย่ชูไม่ได้คะยั้นคะยอ เธอหันกล้องไปอีกด้าน “ทั้งโลควอตกับเชอร์รีต่างก็ออกผลแล้ว สองวันนี้ฉันต้องตัดผลที่ไม่สมบูรณ์ออกก่อน อีกสองเดือนถึงจะได้กินผลดี ๆ ว่าแต่พวกคุณชอบโลควอตหรือเชอร์รีมากกว่ากัน”
ศูนย์แคลอรี，【ถ้าไม่คิดเรื่องราคา—เชอร์รี! จริง ๆ ฉันชอบเอินเถาเอ๋อร์มากกว่า แต่ไม่คิดเลยว่าวันหนึ่งเอินเถาเอ๋อร์จะราคาแพงกว่าเชอร์รี (ﾉﾟ▽ﾟ)ﾉ】
โมโม，【ถ้ามีคนช่วยลอกเปลือกให้ ฉันเลือกโลควอต หวานเลี่ยนน้อยกว่า】
ศูนย์แคลอรี，【ตอนนี้โลควอตก็หวานมากไม่ใช่เหรอ!】
โมโม，【ผลไม้ที่ใส่สารให้ความหวานไม่มีสิทธิ์เข้ามาอยู่ในจานผลไม้ของฉัน】
ศูนย์แคลอรี，【…】
เย่ชูมองคู่กัดที่ดูเหมือนจะเข้ากันได้ดีคู่นี้อย่างขบขัน แล้วเดินต่อ “เห็นสีชมพูข้างหน้าไหม? นั่นดอกท้อ บ้านฉันปลูกต้นท้อไว้เยอะ เป็นพันธุ์ลูกใหญ่เนื้อกรอบ ลูกหนึ่งหนักตั้งครึ่งกิโลถึงหนึ่งกิโล พวกคุณชอบกินลูกท้อไหม?”
ศูนย์แคลอรี，【ลูกท้อผิวกลมเหมือนลูกบอลเหรอ? อ๊ายยย ฉันชอบกินลูกท้อพันธุ์นั้นที่สุด! ครั้งหนึ่งฉันซื้อมา ลูกใหญ่กว่าหัวฉันอีก กว่าจะกินหมดก็ใช้เวลาสองวัน】
โมโมมองชื่อของศูนย์แคลอรีกับข้อความที่เธอพิมพ์ แล้วพิมพ์อีโมจิหมูออกมาตัวหนึ่งก่อนลบทิ้ง
ช่างเถอะ พี่สาวคนนี้สู้เก่งมาก อย่าไปหาเรื่องดีกว่า
ศูนย์แคลอรี，【สตรีมเมอร์ สตรีมเมอร์ คุณทำฉันอยากกินจนทนไม่ไหวแล้ว แต่ทำไมผลไม้ที่บ้านคุณยังมีแต่ดอกไม้ล่ะ เมื่อไหร่ผลไม้จะสุก หรือที่บ้านมีผลไม้อะไรที่สุกแล้วบ้างไหม ฉันอยากซื้อจะแย่แล้ว】
เย่ชูยังไม่ทันตอบ ชาวเน็ตเจ็ดแปดคนก็พิมพ์คำสองคำออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
【ส้มจี๊ด!】
【ส้มจี๊ด!】
【ส้มจี๊ด!】
เย่ชูยิ้มบาง ๆ “ใช่แล้ว ตอนนี้ผลไม้ที่บ้านน่าจะมีแค่พวกส้มที่ยังเหลือผลอยู่บ้าง แต่เราปลูกไว้ไม่เยอะ มีแค่พอให้คนในบ้านกิน ส้มชุนเจี้ยนหมดแล้ว ส้มจี๊ดเมื่อกี้ก็เอาไปให้คนอื่นแล้ว ยังเหลือส้มโออีกไม่กี่ลูก ถ้าไม่เก็บก็ออกดอกออกผลพร้อมกันได้ แต่ก็ไม่ได้ขาย สรุปแล้วตอนนี้ไม่มีผลไม้วางขายจริง ๆ”
กล้องของเย่ชูกวาดผ่านต้นส้มโอด้านหลังบ้าน ต้นนั้นลำต้นหนาเท่าต้นขาผู้ใหญ่ บนกิ่งยังมีผลสีเหลืองทองแขวนอยู่ไม่กี่ลูก
พ่อเก็บไว้เป็นพิเศษ รอให้เธอกลับมาเก็บ ใครจะไปคิดว่าผลไม้ยังไม่ทันเก็บ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปแล้ว
คนในห้องไลฟ์ราวกับได้ยินเสียงถอนหายใจแผ่วเบานั้น จู่ ๆ ก็นึกถึงสิ่งที่ป้าคนหนึ่งพูดตอนเพิ่งเข้ามา
ถ้านี่ไม่ใช่บทที่เตรียมไว้ แต่เป็นเรื่องจริง และครอบครัวของเด็กสาวตรงหน้าต้องประสบเหตุจนเสียพ่อแม่ไป เธอยังเข้ามารับช่วงสวนผลไม้ของพ่อแม่ได้อย่างเข้มแข็ง จิตใจของเธอต้องแข็งแกร่งไม่ธรรมดาแน่ ๆ
ถ้าเธอเริ่มขายของ พวกเขาช่วยอุดหนุนกันสักหน่อยก็ไม่เสียหาย ยังไงช่วงนี้ก็ฮิตช่วยเหลือเกษตรกร พวกเขาตามกระแสกับเขาบ้างก็แล้วกัน
หรูซื่อจ้งฟู่，【เดี๋ยวก่อน สตรีมเมอร์ เลื่อนกล้องขึ้นไปทางขวาอีกนิดได้ไหม ตรงนั้นอยู่ไกลไป เมื่อกี้กล้องกวาดผ่านเร็วมาก ซูมเข้าไปหน่อย ใช่ ตรงนั้นแหละ ฉันรู้สึกว่าบ้านคุณยังมีผลไม้ขายอยู่นะ】