เย่ชูงุนงง รีบเดินตามทุกคนไป
บ้านเธอจะโดนขโมยขึ้นได้ยังไง? บ้านเธอไม่มีของมีค่าให้ขโมยสักหน่อย แถมพวกตัวเล็ก ๆ ในบ้านที่เธอฝึกให้ช่วยปกป้องอาณาเขต ต่อให้โจรบุกเข้ามา เกรงว่าคนที่ทนไม่ไหวก่อนจะเป็นโจรเอง
เย่ชูเหลือบมองเป่าฉีในมือ เป่าฉีก็มองเธอเช่นกัน
“เสี่ยวชู เป็นอะไรหรือเปล่า? เธอยังมีพวกเราอยู่นะ เดี๋ยวพวกเราเลี้ยงเธอตอนแก่เอง!” เป่าฉีจู่ ๆ ก็พูดประโยคจริงจังขึ้นมา เย่ชูรู้สึกขุ่นมัวอยู่เล็กน้อย แต่ความรู้สึกนั้นก็หายวับไปทันที
“พวกเธอแข็งแรง ใช้ชีวิตแบบไม่ต้องคิดอะไรได้ก็ดีแล้ว เรื่องเลี้ยงฉันแก่ ๆ ยังไงก็ไม่ถึงตาพวกเธอหรอก”
“พวกเราต่างหาก พวกเรา! เธอไม่ได้บอกว่าจะเปิดบัญชีให้ฉันเหรอ? เสี่ยวถังบอกว่าให้เธอเปิดรับทิปด้วยนะ พวกเราทีมนกแก้วจะหาเงินซื้ออาหารเอง แถมยังเลี้ยงเธอได้ด้วย”
“เสี่ยวชู พวกเรากับทุกคนในห้องไลฟ์จะอยู่เป็นเพื่อนเธอตลอดไป เพราะงั้นอย่าร้องไห้นะ!”
เย่ชูลูบหัวเป่าฉี “ให้หยวนเป่าพูดแบบนี้น่าจะเหมาะกว่า ฉันชอบตอนที่เธอไม่คิดอะไรแล้วตะโกนว่า ‘พี่ใหญ่ 666’ มากกว่า ตอนนี้ยังไม่ค่อยชินเลย”
“โธ่ บอกกันแต่แรกก็จบแล้ว เสี่ยวชู 666! กระจกวิเศษเอ๋ย กระจกวิเศษ เสี่ยวชูเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลกหรือเปล่า? ใช่แล้ว เสี่ยวชูคือผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก!”
ห้องไลฟ์
【ฮือ ๆ… เป่าฉีใส่ใจขนาดนี้ ฉันก็อยากขโมยนกบ้างแล้ว】
【ตั้งทีมด้วย ขอไปด้วยคน ฉันรับหน้าที่ดูต้นทางเอง】
【งั้นฉันเตรียมกระสอบป่าน】
【ฉันเตรียมรถให้เอง】
【หึ มีแค่ฉันหรือเปล่าที่อยากรู้ว่าโจรแบบไหนถึงกล้าบุกบ้านเสี่ยวชู? เป่าฉี เธอต้องเอาเรื่องหน่อยนะ ถึงเวลาสำคัญห้ามหลุดเน็ตเด็ดขาด】