“ฉันเพิ่งเริ่มไลฟ์ได้ไม่กี่วัน จะมีแฟนเก่ามาจากไหนกัน พวกคุณก็เพิ่งเข้ามาใหม่กันทั้งนั้นแหละ!”
เย่ชิงวางโทรศัพท์ที่ใช้ไลฟ์กลับเข้าที่ ส่วนเย่ชูเดินไปดูไข่นกพอดี จึงมองเห็นความคิดเห็นในห้องไลฟ์ไปด้วย
“ตอนนี้ไม่มีไข่นกแล้ว สองวันนี้พวกมันน่าจะพ้นช่วงผสมพันธุ์ เลยไม่ออกไข่กัน”
นกแก้วของซ่างซ่างเชียนฟักออกจากไข่หมดแล้ว เจ้านกน้อยตัวโล้นไร้ขนแถมยังไม่ลืมตาร้องก๊าก ๆ เดินโซเซไปได้สองสามก้าวก็ล้ม
เย่ชูประคองนกไว้ในฝ่ามือ “ซ่างซ่างเชียนอยู่ไหม? ยินดีด้วยนะ นกตัวนี้เป็นตัวผู้สีม่วงไลแลก!”
ซ่างซ่างเชียน：【จริงเหรอเสี่ยวชู? ฉันอธิษฐานขอสีม่วงเลยนะ ไม่ว่าจะม่วงไวโอเล็ตหรือม่วงไลแลก ฉันก็ชอบมาก ไม่นึกเลยว่าตัวแรกที่ฟักออกมาจะได้อย่างที่หวัง ดีใจจัง!】
ซ่างซ่างเชียนพูดจบก็ส่งกุหลาบช่อใหญ่เป็นของขวัญ
“ไม่ต้องส่งของขวัญหรอก นี่เป็นแค่เกมเล็ก ๆ ไว้เล่นกับทุกคน ถ้าบ้านคุณอยู่ใกล้ฉัน ช่วงสุดสัปดาห์จะแวะมาให้อาหารมันด้วยตัวเอง สร้างความคุ้นเคยกันก็ได้ รอถึงเวลาที่เหมาะสมแล้วค่อยรับกลับไปนะ!”
ซ่างซ่างเชียน：【จริงเหรอ ฉันอยู่ในเมืองนี้พอดี สตรีมเมอร์ สุดสัปดาห์นี้ฉันจะพาภรรยากับลูกไปเที่ยว ลูกสาวฉันชอบนกแก้วมาก ทุกสัปดาห์ต้องไปสวนสัตว์เพื่อป้อนอาหารนกแก้วเลย】
“ยินดีต้อนรับทั้งครอบครัวเลย!” แม้ในหมู่บ้านจะไม่มีที่สำหรับรับนักท่องเที่ยว แต่เย่ชูก็เชื่อว่าพี่สาวได้ยินว่ามีคนจะมาแล้วต้องรีบจัดการแน่นอน
ห่านแก่ตระกูลเฉิน：【เดี๋ยวนะสตรีมเมอร์ ลูกนกเพิ่งฟักออกมาเอง เธอดูออกได้ยังไงว่าสีม่วง อย่ามาหลอกพวกเราที่ไม่รู้เรื่องนะ】