"ท่านอาจารย์รอง เรามาแค่จะดูว่าท่านต้องการอะไร ไม่ได้มีเจตนาอื่น!"
"หรือว่าจะออกไปเที่ยวเล่นผ่อนคลายกันสักหน่อย?"
ฉู่เฉินพูดพลางยิ้ม!
"ไปให้พ้น ข้าไม่มีเวลาว่างมาอยู่กับพวกเจ้า!"
โจวไห่เหลือบมองเขาคราเดียว แล้วหิ้วกระเป๋าเก็บของหลายใบเดินจากไป!
"เฮ้อ ในที่สุดก็เปิดอ่านคัมภีร์ในคลังได้ตามสบายเสียที!"
พอเขาเดินไกล พวกศิษย์ก็รีบกรูเข้าไปในหอเก็บคัมภีร์เพื่อเปิดอ่านตำราที่หมายปองมานาน เหลือเพียงฉู่เฉินกับไป๋ซู่ซู่และหลิงลั่วเสวี่ยที่ยืนมองหน้ากันอย่างงงงวย
"พวกเจ้าทำอะไรกัน? การแอบอ่านหนังสือสะสมของตำหนักคลังคัมภีร์ต้องถูกลงโทษนะ!"
พอตั้งสติได้ ไป๋ซู่ซู่ก็รีบร้องขึ้น
หลิงลั่วเสวี่ยยิ่งจะเข้าไปขัดขวาง
"ท่านอาจารย์รองบอกแล้วว่าไม่มีคนเฝ้า ใครจะมาลงโทษ! อย่าไปรบกวนการฝึกของน้องศิษย์เลย!"
ฉู่เฉินรีบรั้งหญิงทั้งสองไว้ เขาไม่คิดจะเข้าไปอยู่แล้ว เพราะหนังสือในนั้นเขาอ่านหมดแล้วเกือบทั้งหมด!
"อะไรนะ? พี่ศิษย์ หมายความว่าท่านอาจารย์รองเปิดช่องทางพิเศษอีกแล้วหรือ?"
"ดีเลย พี่สาว เราก็เข้าไปด้วย!"
ไป๋ซู่ซู่อ้าปากเล็กน้อย เมื่อนึกถึงการซื้อขายลับระหว่างโจวไห่กับฉู่เฉิน นางก็ตื่นเต้นแล้วลากหลิงลั่วเสวี่ยจะเข้าไป แต่ก็ถูกฉู่เฉินรั้งไว้อีกครั้ง!
"ท่านอาจารย์รองบอกว่า พวกเจ้าสองคนต้องเก็บคะแนนสะสม!"
คำพูดนี้ออกมา ก็ทำให้หญิงทั้งสองโกรธจนหน้านิ่วคิ้วขมวด
"ทำไมล่ะ?"
หลิงลั่วเสวี่ยเอ่ยอย่างไม่พอใจ
"นั่นก็ไปถามท่านอาจารย์รองเอาเอง จะมาถามข้าได้อย่างไรกัน!"
แววตาฉู่เฉินแฝงรอยยิ้ม ทำให้หญิงทั้งสองโกรธจนต้องหันหลังเดินไปหาโจวไห่เพื่อทวงเหตุผล!