"ขอถามว่าใต้เท้าเป็นผู้ใด ต้องการจะทำสิ่งใด?"
หน้าตำหนักถามมรรคา อู๋หยางสีหน้าครุ่นคิด ด้วยพลังของเขามิอาจระบุตัวผู้มาเยือนได้ จึงได้แต่ตะโกนถามเสียงดัง
ไม่ไกลนัก จี๋ควยที่ถูกกดไว้ใต้ภูเขาจำลองส่ายศีรษะ เวลานี้เขาทรมานยิ่งนัก รู้สึกราวกับร่างกายจะถูกบีบให้ระเบิด
เลือดคั่งในสมอง สติเลื่อนลอย แต่เมื่อสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันเกรียงไกรนั้น เขาก็ตื่นขึ้นมาทันใด
เห็นผู้แข็งแกร่งมุ่งร้ายหมายทำลายสำนักศึกษา เขาก็ดีใจขึ้นมาทันที
ผู้มาเยือนผู้นี้แข็งแกร่งเกินหยั่งถึง หากเขาลงมือกับสำนักศึกษา สำนักศึกษาจะทานไหวหรือ?
ดูท่าฟ้าดินก็คิดจะช่วยให้เขาล้างแค้นเช่นกัน!
"ฮึ่ม... ดูท่าสำนักศึกษาต้าโจวของพวกเจ้าจะโหดเหี้ยมนัก สร้างศัตรูไว้ทั่วหล้า จนลืมไปแล้วว่าตนเคยล่วงเกินผู้ใด!"
"เช่นนั้น ข้าก็จะสอนกฎของสำนักศึกษาให้พวกเจ้ารู้ไว้เสียบ้าง!"
เสียงเย็นเยียบดังมา ณ กลางเวหามีเมฆสีเขียวร่อนลงมา
บนเมฆมีชายชราสวมอาภรเขียวยืนอยู่ มือลูบเคราสีดอกเลา ให้ความรู้สึกเป็นเซียนผู้พ้นโลก
"ท่านคือ... อาจารย์ชิงจู๋?"
อู๋หยางและคนอื่นๆ จำตัวผู้นั้นได้ทันที ชายชราผู้นี้คือผู้อาวุโสสูงสุดแห่งสำนักศึกษาต้าเฉียน อาจารย์ชิงจู๋
ครั้งอดีต เขาเคยเป็นผู้อาวุโสแห่งตำหนักศึกษาในสำนักศึกษาต้าเฉียน หลังจากฝึกฝนทะลุถึงขั้นผสานหนึ่งก็ลาออกไปบำเพ็ญอย่างลับๆ ผ่านมาหกร้อยปีแล้ว ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าเขาจะมาหาเรื่องสำนักศึกษาต้าโจวในวันนี้!
"ใช่ ข้าเอง!"
"พวกเจ้ารู้ตัวหรือยังว่ามีความผิด?"
อาจารย์ชิงจู๋วางมือไว้ข้างหลัง ยืนอยู่บนหมู่เมฆ เอ่ยเย็นชา