ฉินอี้เหยาสีหน้าเปลี่ยนไป รู้สึกได้ว่าหัวใจของตนถูกดึงดูดโดยไม่รู้ตัว เกิดความรู้สึกอึดอัดกดดันขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว!
โจวไห่ที่เพิ่งกลับถึงห้องก็ถูกเขย่าขวัญ รีบถอยออกจากห้อง มองขึ้นไปบนท้องฟ้า
ก็เห็นเมฆบนชั้นฟ้ายามราตรีตกลงมา ราวกับฟ้าจะถล่ม
พร้อมกันนั้น พลังปราณบริสุทธิ์จากส่วนลึกของแผ่นดินก็พุ่งทะยานขึ้นมา
"เกิดอะไรขึ้น?"
"เจ้าหมอนี่จะทะลวงขั้นอีกแล้วหรือ?"
โจวไห่หันมองไปที่ห้องของเฉินเป่ย
เขาสัมผัสได้ว่า ที่นั่นคือทิศทางที่พลังทั้งหมดหลั่งไหลมารวมกัน
ภายใต้การนำพาของพลังนี้ เมฆบนฟ้าพลิกคว่ำ กลายเป็นปราณวิญญาณบริสุทธิ์ พลังปฐพีกลายเป็นปราณมังกร ทุกอย่างหลั่งไหลเข้าสู่ห้องนั้น
"ครืน...ครืนครืนครืน..."
เมื่อพลังรวมตัวกันมากขึ้น การสั่นสะเทือนระหว่างฟ้าและดินก็รุนแรงขึ้น พลังปราณวิญญาณแปรเปลี่ยนเป็นคลื่นมหึมาถาโถม
ทั้งสำนักศึกษาต่างตื่นตะลึงกับเหตุการณ์นี้ ทุกคนมองไปทางนั้นพร้อมกัน!
"หรือว่าอีกครั้งที่เฉินเป่ยจะทะลวงขั้น?"
ผู้อาวุโสของแต่ละตำหนักพึมพำ อิจฉาจนใจคอไม่ดี
ตอนรับศิษย์ครั้งก่อน ไม่มีใครสนใจเฉินเป่ยที่ใกล้ตาย
ใครจะคิดว่าคนผู้นี้จะอัจฉริยะถึงเพียงนี้?
ในฐานะผู้ถ่ายทอดวิชาของสำนักศึกษา หากมีศิษย์เช่นนี้สักคน ตายตาหลับก็คุ้ม
และในยามเช่นนี้ พวกเขาก็อดคิดถึงโจวไห่ไม่ได้
ศิษย์ที่เก่งกาจขนาดนี้ ทำไมถึงไปอยู่กับอาจารย์ที่ดูไม่เอาไหน เกียจคร้านถึงเพียงนั้น?
"อาจารย์ พวกเราจะไปดูด้วยกันไหม?"
ภายในตำหนักศึกษา หญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาช้า ๆ เอ่ยกับหลี่ฉางชิง
"ไม่ไป มีอะไรให้ดู?"
"เจ้าสำนักได้สั่งไว้แล้ว ถ้าเจ้าหมอนั่นไม่ต้องการ พวกเราไม่อาจไปรบกวนการบำเพ็ญของเขาได้"