"ฮ่าฮ่าฮ่า พูดได้ดี สิ่งมีชีวิตที่ไม่เข้าใจกฎกติกาแม้แต่น้อย ยังกล้ามาโอ้อวดบนดินแดนของคนอื่น คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน?"
ยังไม่ทันที่ผู้คนจากสำนักศักดิ์สิทธิ์เซียงเหยาจะพูด ก็มีเสียงหัวเราะก้องดังขึ้น
บนขอบฟ้า กลุ่มคนจำนวนมากเดินทางมาด้วยกัน พลังเลือดพุ่งทะยานสู่สรวงสวรรค์
"สำนักปีศาจเซว่เลี่ยน?"
เมื่อเห็นคนเหล่านี้ ผู้คนในสำนักเซียงเหยาต่างสีหน้าหมองคล้ำ ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธแค้น เห็นได้ชัดว่าทั้งสองสำนักไม่เคยเลิกขัดแย้งกัน
"ถูกต้อง สหายจากสำนักศักดิ์สิทธิ์เซียงเหยา พวกท่านช่างไม่รู้จักกาลเทศะเสียจริง!"
"พวกเรามาแต่ไกลในฐานะแขก ควรทำตามใจเจ้าบ้านมิใช่หรือ เหตุใดจึงถือตัวเย่อหยิ่งเช่นนี้?"
เสียงหัวเราะดังขึ้นอีกครั้ง แสงกระบี่หลายร้อยสายพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า
"สำนักหมื่นกระบี่?"
คนของสำนักเซียงเหยาขมวดคิ้ว ดวงตาไม่สบอารมณ์
"สหายห่าผึ่งผาย ไม่พบกันร้อยปี นิสัยอารมณ์ร้อนของท่านยังไม่เปลี่ยนเลย ยังคงเย่อหยิ่งโอหังเช่นเดิม!"
ในขณะนั้นเอง กลุ่มคนอีกกลุ่มบินเข้ามา ทำให้สีหน้าของเย่เฮ่อหรานเย็นชาถึงขีดสุดในพริบตา
"ไอ้คนทรยศไท่ชู พวกเจ้าก็มาวุ่นวายด้วยหรือ?"
เมื่อเผชิญหน้ากับคนกลุ่มนี้ ความสังหารของเย่เฮ่อหรานพุ่งถึงขีดสุด!
"อย่างไร? มาไม่ได้หรือ?"
"หรือว่าสหายเฮ่อหรานอยากลองวิชาดู?"
ในกลุ่มคนนั้น ชายชราคนหนึ่งหัวเราะพลางกล่าว
"สู้ก็สู้ ใครจะกลัวใคร?"
"สหายห่า ข้าจะช่วยเจ้าเอง!"
เสียงเย็นชาดังออกมา ก็เห็นนางฟ้าบินลงมาจากสรวงสวรรค์ กลุ่มหญิงงามจำนวนมากเดินทางมาด้วยกัน
หนึ่งในนั้น สตรีชุดสีสันบินเข้ามาใกล้เย่เฮ่อหราน สายตาคมประกาย ความรักจริงใจทอดมองไปยังเย่เฮ่อหราน