"ท่านอาจารย์ผู้น้อย ข้าผิดไปแล้ว โปรดปรานีด้วยเถิด!"
ฉู่เฉินแทบจะร้องไห้ อยากจะตบหน้าตัวเองสองที
รู้ทั้งรู้ว่าอาจารย์ผู้น้อยปลาเค็มไม่รู้จักอาย ทำไมตัวเองถึงไปหาเรื่องเขาเล่า?
ตอนนี้ล่ะ ผลประโยชน์ไม่ได้รับ เลยมีแต่เรื่องเดือดร้อน!
"อย่างนี้สิถึงจะดี!"
"เห็นแก่ที่พวกเจ้าช่วยลูกศิษย์ข้าพูดแทน ข้าจะประทานโอกาสครั้งใหญ่ให้พวกเจ้า!"
โจวไห่ร้องฮึ่ม พลางกวักมือ น้ำทิพย์และน้ำปราณกลายเป็นมังกรน้ำสองตัวพุ่งออกมา หลอมรวมกันเป็นปราณทิพย์แห่งสรวงสวรรค์และปฐพีในพริบตา ผลักไปทางตำหนักถามมรรคา
ที่จัตุรัสหน้าประตูตำหนักถามมรรคา ผู้คนยังไม่ทันได้เข้าใจว่าโอกาสที่โจวไห่พูดถึงคืออะไร ก็เห็นสวรรค์และปฐพีปั่นป่วน ปราณทิพย์ไร้ขีดจำกัดกลายเป็นหมอกหนาทึบ พัดพาเข้ามาเหมือนคลื่นยักษ์
เพราะปราณทิพย์เข้มข้นเกินไป ถึงกับทำให้สวรรค์และปฐพีปั่นป่วน มีลมบ้าหมูพัดกระหน่ำ
"ให้ตายเถอะ เกิดอะไรขึ้น?"
"อาจารย์ผู้น้อยปลาเค็มนี่รวบรวมปราณทิพย์รัศมีแสนลี้มาที่นี่เลยหรือ?"
ทุกคนอ้าปากค้างมองภาพนั้น
หลายคนเมื่อครู่ยังอ่อนแรงทั้งตัว แต่เพียงแค่หายใจเข้าไปหนึ่งครั้ง ก็รู้สึกว่าปราณทิพย์กลายเป็นมังกรยาวพุ่งเข้าจมูก หล่อเลี้ยงร่างกายที่ทรุดโทรมของพวกเขาอย่างรวดเร็ว
ความรู้สึกเหมือนแผ่นดินแล้งที่ได้ฝนชุ่มฉ่ำ ทำให้ทุกคนอดไม่ได้ที่จะหายใจเข้าเต็มปอด อยากจะกินปราณทิพย์แห่งสรวงสวรรค์และปฐพีเป็นข้าวเสียด้วยซ้ำ
ไม่ไกลออกไป ผู้ที่ถูกเฉินเป่ยตีกระเด็นออกไปก่อนหน้านี้ ผู้ฝึกฝนขั้นชิงชีวิตตายหมดแล้ว เหลือเพียงผู้ฝึกฝนระดับอิทธิฤทธิ์สิบกว่าคนที่ยังมีลมหายใจสุดท้าย
สัมผัสได้ถึงปราณทิพย์อันเข้มข้น พวกเขาก็หายใจอย่างละโมบเช่นกัน